Imam Nasa’i : 3207

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يُحَدِّثُأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَنَا قَالَ يَعْنِي تَأَيَّمَتْ حَفْصَةُ بِنْتُ عُمَرَ مِنْ خُنَيْسِ بْنِ حُذَافَةَ السَّهْمِيِّ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتُوُفِّيَ بِالْمَدِينَةِ قَالَ عُمَرُ فَأَتَيْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَعَرَضْتُ عَلَيْهِ حَفْصَةَ بِنْتَ عُمَرَ قَالَ قُلْتُ إِنْ شِئْتَ أَنْكَحْتُكَ حَفْصَةَ قَالَ سَأَنْظُرُ فِي أَمْرِي فَلَبِثْتُ لَيَالِيَ ثُمَّ لَقِيَنِي فَقَالَ قَدْ بَدَا لِي أَنْ لَا أَتَزَوَّجَ يَوْمِي هَذَا قَالَ عُمَرُ فَلَقِيتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقُلْتُ إِنْ شِئْتَ زَوَّجْتُكَ حَفْصَةَ بِنْتَ عُمَرَ فَصَمَتَ أَبُو بَكْرٍ فَلَمْ يَرْجِعْ إِلَيَّ شَيْئًا فَكُنْتُ عَلَيْهِ أَوْجَدَ مِنِّي عَلَى عُثْمَانَ فَلَبِثْتُ لَيَالِيَ ثُمَّ خَطَبَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنْكَحْتُهَا إِيَّاهُ فَلَقِيَنِي أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ لَعَلَّكَ وَجَدْتَ عَلَيَّ حِينَ عَرَضْتَ عَلَيَّ حَفْصَةَ فَلَمْ أَرْجِعْ إِلَيْكَ شَيْئًا قَالَ عُمَرُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَإِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَرْجِعَ إِلَيْكَ شَيْئًا فِيمَا عَرَضْتَ عَلَيَّ إِلَّا أَنِّي قَدْ كُنْتُ عَلِمْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ ذَكَرَهَا وَلَمْ أَكُنْ لِأُفْشِيَ سِرَّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَوْ تَرَكَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبِلْتُهَا

Matapos niyang ipaalam sa amin [Muhammad bin Abdullah bin Al Mubarak], sinabi niya; ay nagsabi sa amin [Ya'qub bin Ibrahim bin Sa'd], sinabi niya; ay nagsabi sa amin [aking ama] mula kay [Salih] mula kay [Ibn Shihab], sinabi niya; ay nagsabi sa akin [Salim bin Abdullah] na minsan niyang narinig [Abdullah bin Umar] na nagsabi sa amin na [Umar bin Khathab] radiallahu 'anhu ay nagsabi sa amin, sinabi niya; Si Hafshah bint Umar ay balo ni Khunais bin Hudzafah As Sahmi, siya ay kabilang sa mga kasamahan ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam at namatay sa Medina. Sinabi ni Umar; Kaya pumunta ako kay Usman bin 'Affan, nawa'y malugod si Allah sa kanya, at inalok sa kanya si Hafshah bint Umar. Sinabi ni Umar; Sinasabi ko; 'Kung nagustuhan mo, ipapakasal kita kay Hafshah.' Sumagot lang si Usman 'Titingnan ko muna ang aking kaso, kailangan kong maghintay ng ilang gabi', pagkatapos ay lumapit siya sa akin at sinabi; 'Mukhang hindi pa ako magpapakasal sa ngayon.' sabi ni Umar; pagkatapos ay nakilala ko si Abu Bakr Ash Siddiq, kalugdan nawa siya ng Allah, at sinabi ko; Kung nais mo, ipapakasal kita kay Hafshah bint Umar. Tahimik lamang si Abu Bakr at hindi ako binigyan ng kahit kaunting sagot. At ang aking galit sa kanya ay mas matindi kaysa kay Usman. Pagkatapos ay naghintay ako ng ilang gabi, pagkatapos ay hiniling ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ang kanyang kamay. Kaya't pinakasalan ko siya kay Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam. Pagkatapos ay lumapit sa akin si Abu Bakr at nagsabi; Tila nagalit ka sa akin nang ialok mo si Hafshah sa akin at wala akong naibigay kahit kaunting sagot. Sinabi ni Umar; Sinasabi ko; 'Oo.' Sinabi ni Abu Bakr; Sa katunayan, walang pumipigil sa akin na bigyan ka ng sagot tungkol sa iyong inialok sa akin, maliban sa alam ko na madalas itong banggitin ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam, at imposibleng ibahagi ko ang sikreto ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam. Kung iiwan niya ito, siyempre tatanggapin ko ito.