Imam Nasa'i : 2967
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا حِبَّانُ قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَأَفَاضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عَرَفَاتٍ وَرِدْفُهُ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَجَالَتْ بِهِ النَّاقَةُ وَهُوَ رَافِعٌ يَدَيْهِ لَا تُجَاوِزَانِ رَأْسَهُ فَمَا زَالَ يَسِيرُ عَلَى هِينَتِهِ حَتَّى انْتَهَى إِلَى جَمْعٍ
[Muhammad bin Hatim] jakinarazi digu, esan zuen; esan digu [Hibban], esan zuen; jakinarazi digu [Abdullahk] [Abdul Malik bin Abi Sulaiman]-engandik ['Atho`]-engandik [Ibn Abbas]-engandik [Al Fadhl bin Abbas]-engandik, esan zuen; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam Arafah-tik abiatu zen Usamah bin Zaid zeramala, gero bere gamelua inguratu egin zen eta eskuak buruaren gainetik altxatu gabe, eta poliki-poliki ibiltzen jarraitu zuen Muzdalifah-ra iritsi arte.