Imam Bukhari : 2229

حَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ عَامِرٍ عَنْ جَابِرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَأُصِيبَ عَبْدُ اللَّهِ وَتَرَكَ عِيَالًا وَدَيْنًا فَطَلَبْتُ إِلَى أَصْحَابِ الدَّيْنِ أَنْ يَضَعُوا بَعْضًا مِنْ دَيْنِهِ فَأَبَوْا فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَشْفَعْتُ بِهِ عَلَيْهِمْ فَأَبَوْا فَقَالَ صَنِّفْ تَمْرَكَ كُلَّ شَيْءٍ مِنْهُ عَلَى حِدَتِهِ عِذْقَ ابْنِ زَيْدٍ عَلَى حِدَةٍ وَاللِّينَ عَلَى حِدَةٍ وَالْعَجْوَةَ عَلَى حِدَةٍ ثُمَّ أَحْضِرْهُمْ حَتَّى آتِيَكَ فَفَعَلْتُ ثُمَّ جَاءَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَعَدَ عَلَيْهِ وَكَالَ لِكُلِّ رَجُلٍ حَتَّى اسْتَوْفَى وَبَقِيَ التَّمْرُ كَمَا هُوَ كَأَنَّهُ لَمْ يُمَسَّ وَغَزَوْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى نَاضِحٍ لَنَا فَأَزْحَفَ الْجَمَلُ فَتَخَلَّفَ عَلَيَّ فَوَكَزَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ خَلْفِهِ قَالَ بِعْنِيهِ وَلَكَ ظَهْرُهُ إِلَى الْمَدِينَةِ فَلَمَّا دَنَوْنَا اسْتَأْذَنْتُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي حَدِيثُ عَهْدٍ بِعُرْسٍ قَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَا تَزَوَّجْتَ بِكْرًا أَمْ ثَيِّبًا قُلْتُ ثَيِّبًا أُصِيبَ عَبْدُ اللَّهِ وَتَرَكَ جَوَارِيَ صِغَارًا فَتَزَوَّجْتُ ثَيِّبًا تُعَلِّمُهُنَّ وَتُؤَدِّبُهُنَّ ثُمَّ قَالَ ائْتِ أَهْلَكَ فَقَدِمْتُ فَأَخْبَرْتُ خَالِي بِبَيْعِ الْجَمَلِ فَلَامَنِي فَأَخْبَرْتُهُ بِإِعْيَاءِ الْجَمَلِ وَبِالَّذِي كَانَ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَوَكْزِهِ إِيَّاهُ فَلَمَّا قَدِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَدَوْتُ إِلَيْهِ بِالْجَمَلِ فَأَعْطَانِي ثَمَنَ الْجَمَلِ وَالْجَمَلَ وَسَهْمِي مَعَ الْقَوْمِ

Sinabi niya sa amin [si Moises] ay sinabi niya sa amin [si Abu 'Awanah] mula kay [Mughirah] mula kay ['Amir] mula kay [Jabir radliallahu 'anhu] na nagsabi; 'Namatay si Abdullah at nag-iwan ng pamilyang susuportahan at may mga utang. Kaya hiniling ko sa mga may utang na patawarin ang ilan sa kanilang mga utang ngunit tumanggi sila. Pagkatapos ay pumunta ako sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam upang humingi ng tulong sa kanya sa paghingi ng tulong mula sa kanila ngunit tumanggi pa rin sila. Kaya sinabi niya: "Paghiwalayin ninyo ang inyong mga datiles sa lahat ng bagay mula sa puno, ang uri ni Ibn Zaid na mga datiles mula sa puno, ang uri ni Al Lain na mga datiles mula sa puno, at ang uri ni al-Ajwa' na mga datiles mula sa puno, pagkatapos ay dalhin ninyo ang mga ito sa kanila hanggang sa ako ay dumating sa inyo." Kaya't isinagawa ko ang lahat ng kanyang mga utos, pagkatapos ay lumapit siya sa Allah at umupo at binayaran ang bawat utang hanggang sa mabayaran ito at ang mga datiles ay naiwan pa rin na parang hindi pa nagagalaw. Pagkatapos ay nakipaglaban ako sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam sa isang labanan at pinabagal ako ng aking kamelyo hanggang sa ako ay sinaktan ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam mula sa likuran at sinabi: "Ibenta mo sa akin ang kamelyong ito at maaari mo itong sakyan papuntang Medina." Pagdating ko, humingi ako ng pahintulot at pagkatapos ay sinabi ko sa kanya: "O Sugo ng Allah, ako ay kakakasal lang." Nagtanong siya: "Nagpakasal ka ba sa isang babae o isang balo?" Sumagot ako: "Sa isang balo, dahil si 'Abdullah (aking ama) ay namatay at nag-iwan ng maliliit na anak, kaya pinakasalan ko ang isang balo upang maturuan at maturuan niya sila." Pagkatapos ay sinabi niya: "Dalhin mo sa akin ang iyong pamilya." Kaya pumunta ako at ipinaalam sa aking tiyuhin ang tungkol sa pagbebenta ng kamelyo at ang aking pakikipagkasundo (tungkol sa utang) at ipinaalam ko rin sa kanya ang tungkol sa kabagalan ng aking kamelyo at ang pangyayaring nangyari sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam tungkol sa kanyang pambubugbog sa kamelyo. Nang dumating ang Propeta (s.a.w.), agad ko siyang sinalubong nang madaling araw dala ang isang kamelyo, kaya binigyan niya ako ng pera para pambayad sa kamelyo at ibinigay niya sa akin ang kamelyo habang ang aking mga bahagi ay nananatili sa mga tao."