Imam Nasa'i : 2713

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَأَقْبَلْنَا مُهِلِّينَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِحَجٍّ مُفْرَدٍ وَأَقْبَلَتْ عَائِشَةُ مُهِلَّةً بِعُمْرَةٍ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِسَرِفَ عَرَكَتْ حَتَّى إِذَا قَدِمْنَا طُفْنَا بِالْكَعْبَةِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَحِلَّ مِنَّا مَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْيٌ قَالَ فَقُلْنَا حِلُّ مَاذَا قَالَ الْحِلُّ كُلُّهُ فَوَاقَعْنَا النِّسَاءَ وَتَطَيَّبْنَا بِالطِّيبِ وَلَبِسْنَا ثِيَابَنَا وَلَيْسَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ عَرَفَةَ إِلَّا أَرْبَعُ لَيَالٍ ثُمَّ أَهْلَلْنَا يَوْمَ التَّرْوِيَةِ ثُمَّ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى عَائِشَةَ فَوَجَدَهَا تَبْكِي فَقَالَ مَا شَأْنُكِ فَقَالَتْ شَأْنِي أَنِّي قَدْ حِضْتُ وَقَدْ حَلَّ النَّاسُ وَلَمْ أُحْلِلْ وَلَمْ أَطُفْ بِالْبَيْتِ وَالنَّاسُ يَذْهَبُونَ إِلَى الْحَجِّ الْآنَ فَقَالَ إِنَّ هَذَا أَمْرٌ كَتَبَهُ اللَّهُ عَلَى بَنَاتِ آدَمَ فَاغْتَسِلِي ثُمَّ أَهِلِّي بِالْحَجِّ فَفَعَلَتْ وَوَقَفَتْ الْمَوَاقِفَ حَتَّى إِذَا طَهُرَتْ طَافَتْ بِالْكَعْبَةِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ قَالَ قَدْ حَلَلْتِ مِنْ حَجَّتِكِ وَعُمْرَتِكِ جَمِيعًا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَجِدُ فِي نَفْسِي أَنِّي لَمْ أَطُفْ بِالْبَيْتِ حَتَّى حَجَجْتُ قَالَ فَاذْهَبْ بِهَا يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ فَأَعْمِرْهَا مِنْ التَّنْعِيمِ وَذَلِكَ لَيْلَةَ الْحَصْبَةِ

اسان کي [قطيبه] جي خبر ڏيڻ کان پوءِ، هن چيو؛ اسان کي [الليث] [ابو الزبير] کان [جابر بن عبدالله] کان ٻڌايو آهي، هن چيو ته: اسان رسول الله ﷺ سان گڏ حج الڳ ڪرڻ لاءِ تلبيه نماز پڙهي آيا هئاسين، ۽ عائشه عمري جي نماز پڙهي، جيستائين اسان صراف ۾ هئاسين، ته ان کي حيض آيو، جيستائين اسان پهچڻ کان پوءِ اسان ڪعبي جو طواف ڪيو، انهي سان گڏ شفا ۽ مروه به ڪئي. پوءِ رسول الله ﷺ اسان کي حڪم ڏنو ته اسان مان انهن کان پڇون جيڪي قرباني جا جانور نه کڻي آيا هئا. جابر چيو؛ پوءِ چئو؛ تحلل ڇا؟ تنهن ڪري هن جواب ڏنو: 'تحلل مڪمل طور تي'. پوءِ اسان پنهنجين زالن سان صحبت ڪئي ۽ خوشبو لڳائي ۽ ڪپڙا پائياسين. ۽ اسان ۽ عرفه جي وچ ۾ چار راتين کان سواءِ ڪو به فاصلو نه هو، پوءِ اسان ترويه جي ڏينهن تي تلبيه نماز پڙهي، پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم عائشه سان مليا ۽ ان کي روئندي ڏٺو. پوءِ پاڻ پڇيائون: 'توکي ڇا ٿيو آهي؟' عائشه جواب ڏنو؛ مون کي حيض آيو آهي، جڏهن ته ٻين ماڻهن طهل ڪيو آهي، ۽ مون طهل نه ڪيو آهي ۽ ڪعبي جو طواف نه ڪيو آهي. ماڻهو هاڻي حج تي ويا آهن. پوءِ پاڻ فرمايائون: 'هي هڪ اهڙو ڪم آهي جيڪو الله آدم جي ڌيئرن لاءِ مقرر ڪيو آهي، تنهن ڪري غسل ڪريو ۽ حج ڪرڻ لاءِ تلبيه نماز پڙهو. پوءِ عائشه ائين ڪيو ۽ ڪيترن ئي هنڌن تي رڪجي وئي، جيستائين پاڪ ٿيڻ کان پوءِ هن ڪعبي جو طواف ڪيو، انهي سان گڏ شفا ۽ مروه به. پوءِ پاڻ فرمايو: 'توهان پنهنجو حج ۽ عمرو گڏ پورو ڪيو آهي'. پوءِ فرمايائون؛ اي الله جا رسول صلي الله عليه وسلم، مون کي پنهنجي اندر ۾ اهو محسوس ٿيو ته مون حج ڪرڻ تائين ڪعبي جو طواف نه ڪيو هو. تنهن ڪري پاڻ فرمايائون، "اي عبدالرحمان، ان سان گڏ هلو ۽ تنعيم کان عمرو ڪريو." ۽ اهو ان رات ٿيو جڏهن اهي هڪ پٿر واري جاءِ تي رات گذاري رهيا هئا.