Imam Bukhari : 2178

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَإِنَّا كُنَّا نَفْرَحُ بِيَوْمِ الْجُمُعَةِ كَانَتْ لَنَا عَجُوزٌ تَأْخُذُ مِنْ أُصُولِ سِلْقٍ لَنَا كُنَّا نَغْرِسُهُ فِي أَرْبِعَائِنَا فَتَجْعَلُهُ فِي قِدْرٍ لَهَا فَتَجْعَلُ فِيهِ حَبَّاتٍ مِنْ شَعِيرٍ لَا أَعْلَمُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ لَيْسَ فِيهِ شَحْمٌ وَلَا وَدَكٌ فَإِذَا صَلَّيْنَا الْجُمُعَةَ زُرْنَاهَا فَقَرَّبَتْهُ إِلَيْنَا فَكُنَّا نَفْرَحُ بِيَوْمِ الْجُمُعَةِ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ وَمَا كُنَّا نَتَغَدَّى وَلَا نَقِيلُ إِلَّا بَعْدَ الْجُمُعَةِ

[কুটাইবা বিন ছাইদে] আমাক [য়া’কুব বিন আব্দুৰহমান] [আবি হাজিম] [ছাহল বিন ছা’দ ৰাদলিয়াল্লাহু আনহু]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছিল যে তেওঁ কৈছিল: ‘আমি শুকুৰবাৰ আহিলে সদায় আনন্দিত হওঁ কাৰণ এগৰাকী বৃদ্ধা আছে যিয়ে আমাৰ মিঠা আলু আমি বাৰীৰ খাৱৈত ৰোপণ কৰা আলু উলিয়াই দিয়ে আৰু তাৰ পিছত ঘেঁহুৰ শস্যৰ সৈতে মিহলাই ৰান্ধে।’ ইয়াকুবে ক’লে, ‘মই নাজানো যে তাই কৈছিল যে চৰ্বি আৰু তেল নাই।’ আমি যেতিয়া জুম্মাৰ নামাজ শেষ কৰিলোঁ, আমি মহিলাগৰাকীৰ ঘৰলৈ গ’লোঁ আৰু তাই আমাক নিজৰ খাদ্য পৰিবেশন কৰিলে। সেইবাবেই তাই পৰিবেশন কৰা খাদ্যৰ বাবে শুকুৰবাৰৰ আগমনত আমি আনন্দিত হৈছো। আৰু আমি দুপৰীয়াৰ আহাৰ বা টোপনি নাখালোঁ - কাইলুলাহ - জুম্মাৰ নামাজ শেষ কৰাৰ বাহিৰে।'