Imam Bukhari : 2146

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو قَالَفِي صَدَقَةِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لَيْسَ عَلَى الْوَلِيِّ جُنَاحٌ أَنْ يَأْكُلَ وَيُؤْكِلَ صَدِيقًا لَهُ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالًافَكَانَ ابْنُ عُمَرَ هُوَ يَلِي صَدَقَةَ عُمَرَ يُهْدِي لِنَاسٍ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ كَانَ يَنْزِلُ عَلَيْهِمْ

Al à contât [Qutaibah bin Said] al à contât [Sufyan] di [Amru] al à dit, rivuart la shadaqah di Umar Radliallahu Anhu: ‘Nol è pecjât par un tutelâr di mangjâle e dâ di mangjâ ai siei amìs fûr che par chel che al cjape la proprietât di un orfan inte sô proprietât. Po dopo [Ibn Umar] al continuà la sadaqah di Umar, ven a stâi dâle aes personis de int di Mecca che si fermavin dongje di lôr.