Jual beli unta Jabir dengan syarat menungganginya hingga Madinah

Imam Bukhari : 2143

حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ وَغَيْرِهِ يَزِيدُ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ وَلَمْ يُبَلِّغْهُ كُلُّهُمْ رَجُلٌ وَاحِدٌ مِنْهُمْ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَكُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَكُنْتُ عَلَى جَمَلٍ ثَفَالٍ إِنَّمَا هُوَ فِي آخِرِ الْقَوْمِ فَمَرَّ بِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَنْ هَذَا قُلْتُ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ مَا لَكَ قُلْتُ إِنِّي عَلَى جَمَلٍ ثَفَالٍ قَالَ أَمَعَكَ قَضِيبٌ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ أَعْطِنِيهِ فَأَعْطَيْتُهُ فَضَرَبَهُ فَزَجَرَهُ فَكَانَ مِنْ ذَلِكَ الْمَكَانِ مِنْ أَوَّلِ الْقَوْمِ قَالَ بِعْنِيهِ فَقُلْتُ بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بَلْ بِعْنِيهِ قَدْ أَخَذْتُهُ بِأَرْبَعَةِ دَنَانِيرَ وَلَكَ ظَهْرُهُ إِلَى الْمَدِينَةِ فَلَمَّا دَنَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ أَخَذْتُ أَرْتَحِلُ قَالَ أَيْنَ تُرِيدُ قُلْتُ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً قَدْ خَلَا مِنْهَا قَالَ فَهَلَّا جَارِيَةً تُلَاعِبُهَا وَتُلَاعِبُكَ قُلْتُ إِنَّ أَبِي تُوُفِّيَ وَتَرَكَ بَنَاتٍ فَأَرَدْتُ أَنْ أَنْكِحَ امْرَأَةً قَدْ جَرَّبَتْ خَلَا مِنْهَا قَالَ فَذَلِكَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ قَالَ يَا بِلَالُ اقْضِهِ وَزِدْهُ فَأَعْطَاهُ أَرْبَعَةَ دَنَانِيرَ وَزَادَهُ قِيرَاطًا قَالَ جَابِرٌ لَا تُفَارِقُنِي زِيَادَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَكُنْ الْقِيرَاطُ يُفَارِقُ جِرَابَ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ

A nus è stât contât [Al Makkiy bin Ibrahim] al à contât [Ibn Juraij] di [Atha nin Abi Rabah] e cualchidun di lôr al à zontât e nissun al à comunicât la robe interie a lui di [Jabir bin Abdullah Radliallahu Anhuma] al à dit: ‘O ai viazât une volte cul Profete. ultin a rivâ jenfri il grup. Alore il Profete al passà denant di me e al disè: “Cui è chest?” O ai rispuindût: “Jabir ben Abdullah”. Al domandà: ‘Cje che al è mâl cun te?’. O ai rispuindût: ‘O cjamini un camêl lent’. Al domandà: ‘Tu âs un sfueut? O ai rispuindût: ‘Sì o ai’. Al disè: ‘Dâmilu’. Duncje o lu ai dât e al à colpît il me camêl in mût che al cjaminà ae svelte e di li al fo in prime linie dal grup. Al disè: ‘Vendimi’. O ai dit: ‘Ancje chest al è par te, o Messazîr di Allah’. Al disè: ‘Vendimilu parcè che o comprarò par cuatri dinars e tu puedis lâ a mont fin che al rive a Medine’. Cuant che o jerin cuasi rivâts a Medine o ai cjaminât par lâ vie. Al domandà: ‘Dulà che tu vâs?’. O ai dit: ‘O vuei maridâ une femine che e à vût une famee’. Lui al domandà: 'Parcè no une fantate par che tu puedis divertîsi cun jè e jê e puedi divertîsi cun te'. O ai dit: ‘Di fat, me pari al è muart e al à lassât daûr fiestis zovinis, cussì o vuei maridâ une femine che e à esperience intal matrimoni’. Lui al disè: ‘Oh o viôt’. Cuant che o rivàrin a Medine al disè: ‘O Bilal, dâilu e aumentâlu’. Duncje Bilal i à dât cuatri dinars e al à zontât un qirath. Jabir al disè: “Si spere che la zonte che al à dât il Rasulullah e no sedi separade di me”. Duncje di chê volte il regâl qirath nol è mai stât separât de borse di cuâl di Jabir bin Abdullah.