Imam Nasa’i : 1962

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَصَلَّيْتُ خَلْفَ ابْنِ عَبَّاسٍ عَلَى جَنَازَةٍ فَسَمِعْتُهُ يَقْرَأُ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فَلَمَّا انْصَرَفَ أَخَذْتُ بِيَدِهِ فَسَأَلْتُهُ فَقُلْتُ تَقْرَأُ قَالَ نَعَمْ إِنَّهُ حَقٌّ وَسُنَّةٌ

Ipinaalam sa amin [Muhammad bin Basysyar] aniya; sinabi sa amin [Muhammad] aniya; sinabi sa amin [Syu'bah] mula kay [Sa'd bin Ibrahim] mula kay [Thalhah bin 'Abdullah] aniya; "Minsan akong nanalangin para sa isang bangkay sa likuran [ni Ibn Abbas], pagkatapos ay narinig ko siyang binabasa ang Surah Al Fatihah, nang matapos siya, hinawakan ko ang kanyang kamay, pagkatapos ay tinanong ko siya, na sinasabi: "Nabasa mo ba -ang surah pagkatapos ng Al Fatihah-?" Sumagot siya; "Oo, ito ang katotohanan at sunnah."