Imam Nasa’i : 1927

أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عِكْرِمَةُ بْنُ خَالِدٍ أَنَّ ابْنَ أَبِي عَمَّارٍ أَخْبَرَهُ عَنْ شَدَّادِ بْنِ الْهَادِأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَعْرَابِ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَآمَنَ بِهِ وَاتَّبَعَهُ ثُمَّ قَالَ أُهَاجِرُ مَعَكَ فَأَوْصَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْضَ أَصْحَابِهِ فَلَمَّا كَانَتْ غَزْوَةٌ غَنِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبْيًا فَقَسَمَ وَقَسَمَ لَهُ فَأَعْطَى أَصْحَابَهُ مَا قَسَمَ لَهُ وَكَانَ يَرْعَى ظَهْرَهُمْ فَلَمَّا جَاءَ دَفَعُوهُ إِلَيْهِ فَقَالَ مَا هَذَا قَالُوا قِسْمٌ قَسَمَهُ لَكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَهُ فَجَاءَ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا هَذَا قَالَ قَسَمْتُهُ لَكَ قَالَ مَا عَلَى هَذَا اتَّبَعْتُكَ وَلَكِنِّي اتَّبَعْتُكَ عَلَى أَنْ أُرْمَى إِلَى هَاهُنَا وَأَشَارَ إِلَى حَلْقِهِ بِسَهْمٍ فَأَمُوتَ فَأَدْخُلَ الْجَنَّةَ فَقَالَ إِنْ تَصْدُقْ اللَّهَ يَصْدُقْكَ فَلَبِثُوا قَلِيلًا ثُمَّ نَهَضُوا فِي قِتَالِ الْعَدُوِّ فَأُتِيَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحْمَلُ قَدْ أَصَابَهُ سَهْمٌ حَيْثُ أَشَارَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهُوَ هُوَ قَالُوا نَعَمْ قَالَ صَدَقَ اللَّهَ فَصَدَقَهُ ثُمَّ كَفَّنَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جُبَّةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَدَّمَهُ فَصَلَّى عَلَيْهِ فَكَانَ فِيمَا ظَهَرَ مِنْ صَلَاتِهِ اللَّهُمَّ هَذَا عَبْدُكَ خَرَجَ مُهَاجِرًا فِي سَبِيلِكَ فَقُتِلَ شَهِيدًا أَنَا شَهِيدٌ عَلَى ذَلِكَ

Matapos niyang ipaalam sa amin [Suwaid bin Nasr], sinabi niya; ay nag-ulat sa amin ['Abdullah] mula kay [Ibn Juraij] sinabi niya; ay nagsabi sa akin ['Ikrimah bin Khalid] na sinabi sa kanya ni [Ibn Abu 'Ammar] mula kay [Syaddad bin Al Had] na isang lalaki mula sa isang Bedouin ang pumunta upang makita ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, pagkatapos ay naniwala siya at sumunod sa kanya. Pagkatapos ay sinabi niya, "Sasama ako sa inyo sa pangingibang-bayan?" Gumawa siya ng testamento kasama ang taong ito sa ilan sa kanyang mga kaibigan. Pagkatapos ng digmaan, ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ay nakatanggap ng ghanimah (mga samsam ng digmaan) sa anyo ng mga bilanggo, hinati-hati niya ang mga ito, pagkatapos ay binigyan niya ang kanyang mga kasama ng isang bagay na hinati niya para sa kanila at siya mismo ang namamahala sa kanilang mga gawain. Nang dumating siya, ibinigay niya ito sa lalaki, pagkatapos ay sinabi niya; "Ano ito?" sagot nila; "Ang bahaging ibinigay sa inyo ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam." Pagkatapos ay kinuha niya ito at dinala sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, pagkatapos ay nagtanong; "Ano ito?" sabi niya: 'Hinati ko ito para sa iyo.' Sabi niya; "Hindi dahil dito kaya kita sinundan. Ngunit sinundan kita upang ako ay itapon dito - itinuro niya gamit ang sibat sa kanyang lalamunan - pagkatapos ay mamamatay ako at mapupunta sa langit." Sabi niya: "Kung ikaw ay tapat kay Allah, tiyak na gagantimpalaan ka ni Allah sa iyong katapatan." Pagkatapos ay nanatili silang tahimik nang ilang sandali, pagkatapos ay bumangon laban sa kaaway, ang tao ay dinala sa lugar ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam sa pamamagitan ng transportasyon, siya ay tinamaan ng sibat na ipinahiwatig, pagkatapos ay sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam: "Siya ba ang taong iyon?!" sagot nila; "oo." Sabi niya: "Siya ay tapat sa kanyang pangako kay Allah, ginantimpalaan siya ni Allah ng katotohanan." Pagkatapos ay binalot siya ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ng kanyang damit, nag-alok siya at nanalangin para sa kanya. Ang panalangin na makikita sa kanyang panalangin ay, "O Allah, ito ang Iyong lingkod, siya ay lumabas para sa jihad sa Iyong landas, pagkatapos ay siya ay pinatay bilang isang martir, ako ay saksi nito."