Rasulullah bersabar menghadapi kematian dan menjelaskan bahwa menangis karena kesedihan merupakan rahmat dari Allah
Imam Nasa'i : 1845أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ عَنْ عَاصِمِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ قَالَأَرْسَلَتْ بِنْتُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهِ أَنَّ ابْنًا لِي قُبِضَ فَأْتِنَا فَأَرْسَلَ يَقْرَأُ السَّلَامَ وَيَقُولُ إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَلَهُ مَا أَعْطَى وَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَ اللَّهِ بِأَجَلٍ مُسَمًّى فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ تُقْسِمُ عَلَيْهِ لَيَأْتِيَنَّهَا فَقَامَ وَمَعَهُ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَأُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ وَرِجَالٌ فَرُفِعَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّبِيُّ وَنَفْسُهُ تَقَعْقَعُ فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ فَقَالَ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا هَذَا قَالَ هَذَا رَحْمَةٌ يَجْعَلُهَا اللَّهُ فِي قُلُوبِ عِبَادِهِ وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ
Guri [Suwaid bin Nasr] jakinarazi ondoren, esan zuen; jakinarazi digula ['Abdullahk] ['Ashim bin Sulaiman]-engandik [Abu 'Uthman]-engandik esan zuen; esan dit [Usamah bin Zaid]-ek esan zuen: 'Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en alabak norbait bidali zion, 'Nire semea hil dela, beraz, zatoz guregana!'. Ondoren, norbait bidali zuen agur esatera eta esan zuen: 'Alarena da hartu duena eta Haren eskuetan dago eman dena, denak du bere amaiera Allahren aurrean, beraz, izan pazientzia eta itxaron saria'. Gero, norbait bidali zion zin egiteko berarengana etorriko zela. Gero jaiki zen eta berarekin batera Sa'd bin Ubadah, Mu'adz bin Jabal, Ubay bin Ka'b, Zaid bin Thabit eta hainbat gizon. Orduan, haur txikia Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en aurrera eraman zuten, bere arima taupaka ari zen eta begiak malkoz beteta. Orduan Sa'dek esan zuen; «Alaren Mezularia, zer da hau?» Esan zuen: «Hau da Alak bere zerbitzarien bihotzetan hazten duen grazia, Alak maite ditu bere zerbitzari errukitsuak».