Imam Nasa’i : 1769

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ مَالِكٍ عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَمَنْ فَاتَهُ حِزْبُهُ مِنْ اللَّيْلِ فَقَرَأَهُ حِينَ تَزُولُ الشَّمْسُ إِلَى صَلَاةِ الظُّهْرِ فَإِنَّهُ لَمْ يَفُتْهُ أَوْ كَأَنَّهُ أَدْرَكَهُرَوَاهُ حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ مَوْقُوفًا

Naiulat sa amin [Qutaibah bin Sa'id] mula kay [Malik] mula kay [Dawud bin Al Hushain] mula kay [Al A'raj] mula kay ['Abdurrahman bin 'Abdul Qari] na sinabi ni ['Umar bin Al Khaththab]; sabi niya; "Sinuman ang mawalan ng pagkakataon sa gabi, pagkatapos ay bumawi nito kapag lumubog ang araw hanggang sa pagdarasal sa katanghaliang tapat, kung gayon ay hindi niya ito nawala o parang nakuha niya ito." Isinalaysay ito ni Abdurrahman bin Auf na mauquf.