इमाम नसाई : 1479

أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْمِسْوَرِ الزُّهْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَكَسَفَتْ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ رَفَعَ فَأَطَالَ قَالَ شُعْبَةُ وَأَحْسَبُهُ قَالَ فِي السُّجُودِ نَحْوَ ذَلِكَ وَجَعَلَ يَبْكِي فِي سُجُودِهِ وَيَنْفُخُ وَيَقُولُ رَبِّ لَمْ تَعِدْنِي هَذَا وَأَنَا أَسْتَغْفِرُكَ لَمْ تَعِدْنِي هَذَا وَأَنَا فِيهِمْ فَلَمَّا صَلَّى قَالَ عُرِضَتْ عَلَيَّ الْجَنَّةُ حَتَّى لَوْ مَدَدْتُ يَدِي تَنَاوَلْتُ مِنْ قُطُوفِهَا وَعُرِضَتْ عَلَيَّ النَّارُ فَجَعَلْتُ أَنْفُخُ خَشْيَةَ أَنْ يَغْشَاكُمْ حَرُّهَا وَرَأَيْتُ فِيهَا سَارِقَ بَدَنَتَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَأَيْتُ فِيهَا أَخَا بَنِي دُعْدُعٍ سَارِقَ الْحَجِيجِ فَإِذَا فُطِنَ لَهُ قَالَ هَذَا عَمَلُ الْمِحْجَنِ وَرَأَيْتُ فِيهَا امْرَأَةً طَوِيلَةً سَوْدَاءَ تُعَذَّبُ فِي هِرَّةٍ رَبَطَتْهَا فَلَمْ تُطْعِمْهَا وَلَمْ تَسْقِهَا وَلَمْ تَدَعْهَا تَأْكُلُ مِنْ خَشَاشِ الْأَرْضِ حَتَّى مَاتَتْ وَإِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَا يَنْكَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلَا لِحَيَاتِهِ وَلَكِنَّهُمَا آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ فَإِذَا انْكَسَفَتْ إِحْدَاهُمَا أَوْ قَالَ فَعَلَ أَحَدُهُمَا شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ فَاسْعَوْا إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ

आम्हाला ['अब्दुल्ला बिन मुहम्मद बिन 'अब्दुर्रहमान बिन अल-मिस्वार् अज-जुहरी] यांनी सांगितले की: आम्हाला [गुंदार्] यांनी [शु'बाह] यांच्याकडून, ['अथा' बिन अस-सैब] यांच्याकडून, त्यांच्या वडिलांकडून, ['अब्दुल्ला बिन 'अमर] यांच्याकडून सांगितले की: "जेव्हा पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या काळात सूर्यग्रहण लागले, तेव्हा त्यांनी नमाज अदा केली. त्यांनी उभ्या राहण्याचा कालावधी वाढविला, मग रुकू' केला आणि त्याचा कालावधी वाढविला, मग पुन्हा उभे राहिले आणि उभ्या राहण्याचा कालावधी वाढविला." शु'बाह (वर्णनकर्ता) म्हणाले; "माझ्या मते त्यांनी असेही सांगितले की पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी त्यांच्या सज्देबाबतही तसेच केले. तो प्रणाम करताना रडत होता आणि म्हणत होता, 'अरे माझ्या प्रभू, आम्ही अजूनही तुझी क्षमा मागत असताना हे घडू देऊ नकोस! मी अजूनही त्यांच्यात असताना हे घडू देऊ नकोस!' नमाज संपवल्यानंतर त्याने सांगितले: 'मला स्वर्ग दाखवण्यात आला, इतक्या जवळ की जर मी हात पुढे केला असता, तर मी त्यातून काहीतरी नक्कीच काढू शकलो असतो.' मला नरकही दाखवण्यात आला, म्हणून मी त्याच्या उष्णतेची भीती बाळगत त्याच्यावर फुंक मारली की ती तुम्हांवर येऊ नये. त्यात मी एक चोर पाहिला ज्याने पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या दोन मादी उंटांची चोरी केली होती, आणि मी बानी दुदु'मधील त्याचा भाऊही पाहिला, जो तीर्थयात्रींकडून चोरी करणारा होता; आणि जेव्हा त्याला त्याच्या चोरीबद्दल विचारले गेले, तेव्हा त्याने उत्तर दिले, 'हे कर्मचारीच केलेले काम आहे.' मी एक उंच, काळ्या त्वचेची स्त्रीही शिक्षा भोगताना पाहिली, कारण तिने एक मांजर बांधून ठेवले होते, त्याला अन्न-पाणी दिले नाही आणि जमिनीवरील कीटकांपासून अन्न शोधण्याचीही परवानगी दिली नाही, जोपर्यंत ते मांजर शेवटी मरण पावले. त्याने सांगितले: 'सूर्य आणि चंद्र हे एखाद्या व्यक्तीच्या मृत्यू किंवा जन्मामुळे ग्रहण होत नाहीत. जर तुम्ही त्यापैकी एखादे ग्रहण झालेले पाहिलात—किंवा त्याने म्हटले: जर त्यापैकी एखाद्याचे ग्रहण झाले—तर सर्वशक्तिमान आणि सर्वोच्च अल्लाहचे स्मरण करण्यास त्वरा करा.'