Imam Bukhari : 2067

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لِصُهَيْبٍ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تَدَّعِ إِلَى غَيْرِ أَبِيكَ فَقَالَ صُهَيْبٌ مَا يَسُرُّنِي أَنَّ لِي كَذَا وَكَذَا وَأَنِّي قُلْتُ ذَلِكَ وَلَكِنِّي سُرِقْتُ وَأَنَا صَبِيٌّ

Mae wedi dweud wrthym fod [Muhammad bin Basysyar] wedi dweud wrthym fod [Ghundar] wedi dweud wrthym [Syu'bah] gan [Sa'ad] gan [ei dad], gan ddweud, 'Abdurrahman bin 'Auf radliallahu 'anhu i [Shuhaib]: 'Byddwch ofnus o Allah, peidiwch â rhoi enwau disgynyddion i rywun heblaw eich tad'. Yna dywedodd Suhaib: 'Does dim byd yn fy ngwneud yn hapus oherwydd bod gen i hyn neu'r llall, ond rwy'n dweud hynny oherwydd cefais fy herwgipio pan oeddwn yn fabi'.