इमाम नसाई : 1133

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ سَمِعَهُ يُحَدِّثُ عَنْ رَجُلٍ مِنْ عَبْسٍ عَنْ حُذَيْفَةَأَنَّهُ انْتَهَى إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ إِلَى جَنْبِهِ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ ذُو الْمَلَكُوتِ وَالْجَبَرُوتِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ ثُمَّ قَرَأَ بِالْبَقَرَةِ ثُمَّ رَكَعَ فَكَانَ رُكُوعُهُ نَحْوًا مِنْ قِيَامِهِ فَقَالَ فِي رُكُوعِهِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ وَقَالَ حِينَ رَفَعَ رَأْسَهُ لِرَبِّيَ الْحَمْدُ لِرَبِّيَ الْحَمْدُ وَكَانَ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى وَكَانَ يَقُولُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ رَبِّ اغْفِرْ لِي رَبِّ اغْفِرْ لِي

आम्हाला [मुहम्मद बिन अब्दुल आला] यांनी सांगितले, म्हणाले: आम्हाला [खालिद] यांनी सांगितले, म्हणाले: आम्हाला [शुबाह] यांनी [अम्र बिन मुर्राह] यांच्याकडून, [अबू हम्जाह] यांच्याकडून, ['अब्स] जमातीतील [एका माणसा] कडून, [हुदैफाह] यांच्याकडून सांगितले की, त्याला पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांची भेट झाली, आणि तो त्याच्याजवळ उभा राहिला, तेव्हा त्याने म्हटले: "अल्लाहु अकबर जुल्-मलाकुती वल्-जबरुती वल्-किब्रियाई वल्-अज़माती (अल्लाह महान आहे, सर्वोच्च राज्य आणि सामर्थ्याचा स्वामी, तसेच वैभव आणि भव्यतेचा)." मग त्याने अल-बकराह पठण केली, नंतर रुकू' केला, आणि त्याच्या रुकू'चा कालावधी उभ्या राहण्याइतकाच होता. रुकू'मध्ये तो म्हणायचा, "सब्हान रब्बियल् अज़ीमी, सब्हान रब्बियल् अज़ीमी (महान प्रभूचे महिमा, महान प्रभूचे महिमा)." जेव्हा तो रुकू'मधून डोकं वर उचलत असे, तेव्हा तो म्हणत असे, "लिरब्बिल हम्दु लिरब्बिल हम्दु (सर्व स्तुती माझ्या प्रभूसाठी, सर्व स्तुती माझ्या प्रभूसाठी)." प्रणाम करताना तो म्हणत असे, "सुब्हान रब्बियल् आला (महान प्रभूची स्तुती होवो)." आणि दोन प्रणाम यांच्या दरम्यान तो म्हणायचा, "रब्बिगफिरली, रह्रब्बिगफिरली (हे माझ्या प्रभू, मला क्षमा कर, हे माझ्या प्रभू, मला क्षमा कर)."