Rasulullah apabila sujud, beliau merenggangkan kedua lengan hingga terlihat kedua ketiak
Imam Nasa'i : 1097
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْأَصَمِّ عَنْ عَمِّهِ يَزِيدَ وَهُوَ ابْنُ الْأَصَمِّ عَنْ مَيْمُونَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا سَجَدَ جَافَى يَدَيْهِ حَتَّى لَوْ أَنَّ بَهْمَةً أَرَادَتْ أَنْ تَمُرَّ تَحْتَ يَدَيْهِ مَرَّتْ
Er yange ôr se [Qutaibah] kwagh yô, a kaa ér; ôr se [Sufyan] u ken [Ubaidillah bin ’Abdullah bin Al Asham] u hen anngô u ter na [Yazid bin Al Asham] u ken [Maimunah] la ér, shighe u Profeti sallallaahu’alaihi wasallam gure inya la, a naregh ave na kera sha iyav nav, sha er aluer uwegh nagh ku he ku lu yô, una kar sha mi yô.