Sesungguhnya Al Qur'an diturunkan dengan tujuh huruf (dialek), maka mana saja yang dibaca maka itu berpahala

Imam Nasa'i : 931

أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرِ بْنُ نُفَيْلٍ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَعْقِلِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ خَالِدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَأَقْرَأَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُورَةً فَبَيْنَا أَنَا فِي الْمَسْجِدِ جَالِسٌ إِذْ سَمِعْتُ رَجُلًا يَقْرَؤُهَا يُخَالِفُ قِرَاءَتِي فَقُلْتُ لَهُ مَنْ عَلَّمَكَ هَذِهِ السُّورَةَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لَا تُفَارِقْنِي حَتَّى نَأْتِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا خَالَفَ قِرَاءَتِي فِي السُّورَةِ الَّتِي عَلَّمْتَنِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْرَأْ يَا أُبَيُّ فَقَرَأْتُهَا فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْسَنْتَ ثُمَّ قَالَ لِلرَّجُلِ اقْرَأْ فَقَرَأَ فَخَالَفَ قِرَاءَتِي فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْسَنْتَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أُبَيُّ إِنَّهُ أُنْزِلَ الْقُرْآنُ عَلَى سَبْعَةِ أَحْرُفٍ كُلُّهُنَّ شَافٍ كَافٍقَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ مَعْقِلُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ لَيْسَ بِذَلِكَ الْقَوِيِّ

মোক [আমৰ বিন মনছুৰক] জনাই তেওঁ ক’লে; আমাক [আবু জাফৰ বিন নুফাইলক] কোৱাৰ পিছত তেওঁ ক’লে; মই [মা’কিল বিন উবাইদুল্লাহ]ক [ইক্ৰিমা বিন খালিদ]ৰ পৰা [চাইদ বিন জুবাইৰ]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা [উবাই বিন কা’ব]ৰ পৰা পঢ়িছো তেওঁ কৈছিল; ‘ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে এবাৰ মোক এখন চিঠি পঢ়িছিল, আৰু মই মছজিদত বহি থাকোঁতে হঠাতে এজন মানুহে মোৰ পঢ়াতকৈ বেলেগ পঢ়াৰে পঢ়া শুনা শুনিছিলো, গতিকে মই তেওঁক সুধিলোঁ, কোনে মোক এই চিঠিখন পঢ়িবলৈ শিকাইছিল? ' তেওঁ উত্তৰ দিলে, 'ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম'। মই তেতিয়া ক’লোঁ: ‘যেতিয়ালৈকে আমি ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ নাহে তেতিয়ালৈকে মোক এৰি নাযাবা’। তাৰ পিছত মই ৰাছুলুল্লাহৰ ওচৰলৈ গৈ ক’লোঁ, ‘হে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম, এই ব্যক্তিজনে আপুনি মোক শিকাই দিয়া পঢ়াতকৈ বেলেগ পঢ়াৰ চিঠি এখন পঢ়িলে’। তাৰ পিছত তেওঁ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে: ‘হে উবায়, পঢ়ক’। তাৰ পিছত পঢ়িলোঁ। ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে মোক ক’লে, ‘তোমাৰ পঢ়া ভাল। তাৰ পিছত তেওঁ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে মানুহজনক ক’লে, ‘পঢ়ক’। তাৰ পিছত তেওঁ পঢ়িলে আৰু তেওঁ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে মানুহজনক ক’লে, ‘তোমাৰ পঢ়া ভাল। তেতিয়া তেওঁ ক’লে; 'হে উবাই, কোৰআন সাতটা আখৰ -উপভাষা-ৰে অৱতীৰ্ণ হৈছিল, আৰু সকলোবোৰ শুদ্ধ আৰু যথেষ্ট''। আবু আব্দুৰহমানে ক’লে; মা’কিল বিন উবাইদুল্লাহ এজন দুৰ্বল ব্যক্তি আছিল।