Tidak ada shalat bagi yang tidak membaca faatihatul kitab (Al-Fatihah), karena dia kurang dan tidak sempurna

इमाम नसाई : 900

فَقُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَإِنِّي أَحْيَانًا أَكُونُ وَرَاءَ الْإِمَامِ فَغَمَزَ ذِرَاعِي وَقَالَ اقْرَأْ بِهَا يَا فَارِسِيُّ فِي نَفْسِكَ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ قَسَمْتُ الصَّلَاةَ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي نِصْفَيْنِ فَنِصْفُهَا لِي وَنِصْفُهَا لِعَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْرَءُوا يَقُولُ الْعَبْدُ{ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ }يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ حَمِدَنِي عَبْدِي يَقُولُ الْعَبْدُ{ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ }يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَثْنَى عَلَيَّ عَبْدِي يَقُولُ الْعَبْدُ{ مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ }يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَجَّدَنِي عَبْدِي يَقُولُ الْعَبْدُ{ إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ }فَهَذِهِ الْآيَةُ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ يَقُولُ الْعَبْدُ{ اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ }فَهَؤُلَاءِ لِعَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ

(मागील हदीसचा अंश). मग मी विचारले, "हे [अबू हुरैरा]! मी कधी कधी इमामाच्या मागे नमाज पढतो?" मग त्यांनी माझा हात धरला आणि म्हणाले, "अरे फारिसी, ते मनात (मृदू स्वरूपात) पढ, कारण मी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना ऐकले आहे की: 'अल्लाह, सर्वोच्च आणि गौरवशाली, म्हणाले आहेत: "मी नमाज माझ्या आणि माझ्या सेवकाच्या मध्ये दोन भागांत विभागले आहे; एक भाग माझ्यासाठी आहे आणि दुसरा भाग माझ्या सेवकासाठी आहे, कारण माझ्या सेवकाला त्याने जे मागितले तेच मिळते." अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, म्हणाले: 'पठण करा—जेव्हा सेवक म्हणतो "अल्हम्दुलिल्लाह रब्बिल 'आलमीन (सर्व स्तुती अल्लाहला, जगांचा पालनहार)," तेव्हा अल्लाह म्हणतो, "माझ्या सेवकाने माझी स्तुती केली." जेव्हा तो दास 'अर-रहमानिर-रहीम (अत्यंत दयाळू, अत्यंत करुणामय)' असे म्हणतो, तेव्हा सर्वशक्तिमान आणि उन्नत अल्लाह म्हणतो, 'माझ्या दासाने माझे गौरव केले.' जेव्हा तो दास 'मालिकी यौमद्दिन (तो न्यायदिनाचा स्वामी आहे) ' मग सर्वशक्तिमान आणि परमउच्च अल्लाह म्हणतो, 'माझ्या सेवकाने माझा गौरव केला आहे.' जेव्हा तो सेवक आपले पठण पुढे सुरू ठेवतो, 'ल्ययाका ना'बुदु वा इय्याका नस्तईन (आम्ही फक्त तुझीच उपासना करतो आणि फक्त तुझ्याच कडून मदत मागतो),' तेव्हा ते वचन अल्लाह आणि त्याच्या सेवकामध्ये असते. त्याच्या सेवकासाठी, तो जे काही मागेल." जेव्हा तो सेवक आपले पठण पुढे सुरू ठेवतो, "इह्दिनाश्-शिरअथल मुस्तकीम, शिरअथल-लधिन अ'न'म'ता 'अलैहिम् गैरिल मग्धूबि 'अलैहिम् वलध-धल्लिन (आम्हाला सरळ मार्गावर मार्गदर्शन कर, ज्यांच्यावर तू आपली कृपा केली आहे त्यांचा मार्ग, ज्यांच्यावर तुझा क्रोध झाला आहे त्यांचा नव्हे, आणि जे मार्ग चुकले आहेत त्यांचाही नव्हे)," मग ते सर्व माझ्या सेवकासाठी आहे, आणि माझ्या सेवकासाठी आहे ते जे तो मागतो."