Imam Nasa’i : 776

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلَغَهُ أَنَّ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ كَانَ بَيْنَهُمْ شَيْءٌ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ فِي أُنَاسٍ مَعَهُ فَحُبِسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَانَتْ الْأُولَى فَجَاءَ بِلَالٌ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ حُبِسَ وَقَدْ حَانَتْ الصَّلَاةُ فَهَلْ لَكَ أَنْ تَؤُمَّ النَّاسَ قَالَ نَعَمْ إِنْ شِئْتَ فَأَقَامَ بِلَالٌ وَتَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَكَبَّرَ بِالنَّاسِ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْشِي فِي الصُّفُوفِ حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ وَأَخَذَ النَّاسُ فِي التَّصْفِيقِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لَا يَلْتَفِتُ فِي صَلَاتِهِ فَلَمَّا أَكْثَرَ النَّاسُ الْتَفَتَ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُهُ أَنْ يُصَلِّيَ فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ يَدَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَرَجَعَ الْقَهْقَرَى وَرَاءَهُ حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ فَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِالنَّاسِ فَلَمَّا فَرَغَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَا لَكُمْ حِينَ نَابَكُمْ شَيْءٌ فِي الصَّلَاةِ أَخَذْتُمْ فِي التَّصْفِيقِ إِنَّمَا التَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِ مَنْ نَابَهُ شَيْءٌ فِي صَلَاتِهِ فَلْيَقُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ فَإِنَّهُ لَا يَسْمَعُهُ أَحَدٌ حِينَ يَقُولُ سُبْحَانَ اللَّهِ إِلَّا الْتَفَتَ إِلَيْهِ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تُصَلِّيَ لِلنَّاسِ حِينَ أَشَرْتُ إِلَيْكَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا كَانَ يَنْبَغِي لِابْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Matapos iulat sa amin [Qutaibah], sinabi niya; ay ibinalita niya sa amin [Ya'qub bin 'Abdurrahman] mula kay [Abu Hazim] mula kay [Sahl bin Sa'd] na ang balita ay nakarating sa Sugo ng Allah (s.a.w.) na ang Bani Amru bin Auf ay may problema. Ang Sugo (s.a.w.) at ilang tao ay dumating upang makipagkasundo sa kanila. Ang Sugo (s.a.w.) ay napigilan (ng kanilang mga gawain) hanggang sa dumating ang oras para sa unang panalangin (Zhuhur). Pagkatapos ay lumapit si Bilal kay Abu Bakr at nagsabi, "O Abu Bakr, ang Sugo (s.a.w.) ay naipit habang ang oras para sa panalangin ay dumating. Handa ka bang maging imam para sa mga tao?" Sumagot siya, "Oo, kung nais mo." Pagkatapos ay tumawag si Bilal para sa iqamah at lumapit si Abu Bakar at nag-takbir kasama ang mga Muslim. Pagkatapos ay dumating ang Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam sa mga puwang sa pila ng panalangin hanggang sa siya sallallaahu'alaihi wasallam ay tumayo sa pila ng panalangin. Pagkatapos ay nagsimulang pumalakpak ang mga tao, ngunit hindi lumingon si Abu Bakr sa kanyang panalangin. Matapos pumalakpak ang maraming tao (bilang hudyat), lumingon si Abu Bakr at nakita si Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam, pagkatapos ay sinenyasan siya ni Rasulullah Sallallahu'alaihi wasallam na ipagpatuloy ang kanyang panalangin, ngunit itinaas ni Abu Bakr ang dalawang kamay at pinuri si Allah Azza wa Jalla pagkatapos ay umatras hanggang sa tumayo siya sa pila ng kongregasyon. Pagkatapos ay sumulong si Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam upang maging isang imam. Nang matapos siya, humarap siya sa mga tao at nagsabi, "O mga tao, bakit kayo pumapalakpak kapag nagdarasal? Ang pagpalakpak ay para lamang sa mga kababaihan. Sinumang makakita ng mali sa kanyang shalal, ay sabihin: 'Subhanallah (Kaluwalhatian kay Allah), dahil walang makakarinig kapag may nagsabi ng subhanallah (Kaluwalhatian kay Allah) maliban kung sila ay lumingon. O Abu Bakr, ano ang pumipigil sa iyo? na magdasal bilang pari para sa mga tao kung ako ang nag-uutos?" Sinabi ni Abu Bakr, "Hindi nararapat para kay Ibn Quhafah na magdasal - bilang imam - sa harap ng Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam."