Imam Nasa’i : 776

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلَغَهُ أَنَّ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ كَانَ بَيْنَهُمْ شَيْءٌ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ فِي أُنَاسٍ مَعَهُ فَحُبِسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَانَتْ الْأُولَى فَجَاءَ بِلَالٌ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ حُبِسَ وَقَدْ حَانَتْ الصَّلَاةُ فَهَلْ لَكَ أَنْ تَؤُمَّ النَّاسَ قَالَ نَعَمْ إِنْ شِئْتَ فَأَقَامَ بِلَالٌ وَتَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَكَبَّرَ بِالنَّاسِ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْشِي فِي الصُّفُوفِ حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ وَأَخَذَ النَّاسُ فِي التَّصْفِيقِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لَا يَلْتَفِتُ فِي صَلَاتِهِ فَلَمَّا أَكْثَرَ النَّاسُ الْتَفَتَ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُهُ أَنْ يُصَلِّيَ فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ يَدَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَرَجَعَ الْقَهْقَرَى وَرَاءَهُ حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ فَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِالنَّاسِ فَلَمَّا فَرَغَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَا لَكُمْ حِينَ نَابَكُمْ شَيْءٌ فِي الصَّلَاةِ أَخَذْتُمْ فِي التَّصْفِيقِ إِنَّمَا التَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِ مَنْ نَابَهُ شَيْءٌ فِي صَلَاتِهِ فَلْيَقُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ فَإِنَّهُ لَا يَسْمَعُهُ أَحَدٌ حِينَ يَقُولُ سُبْحَانَ اللَّهِ إِلَّا الْتَفَتَ إِلَيْهِ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تُصَلِّيَ لِلنَّاسِ حِينَ أَشَرْتُ إِلَيْكَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا كَانَ يَنْبَغِي لِابْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Efter at have rapporteret til os [Qutaibah] sagde han; har fortalt os [Ya'qub bin 'Abdurrahman] fra [Abu Hazim] fra [Sahl bin Sa'd] at nyheden har nået Allahs Sendebud sallallaahu'alaihi wasallam om, at Bani Amru bin Auf har et problem. Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam og flere personer kom derefter for at forlige dem. Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam blev holdt tilbage (af deres anliggender), indtil tiden for den første bøn (Zhuhur) var inde. Så kom Bilal til Abu Bakr og sagde: "O Abu Bakr, Rasulullah sallallahu'alaihi wasallam sidder fast, mens tiden for bøn er inde. Er du villig til at være imam for folket?" Han svarede: "Ja, hvis du vil." Så kaldte Bilal på iqamah, og Abu Bakar trådte frem og sagde takbir med muslimerne. Så kom Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam i mellemrummene i bønnekøen, indtil han sallallaahu'alaihi wasallam stod i bønnekøen. Folk begyndte derefter at klappe i hænderne, men Abu Bakr vendte sig ikke om i sin bøn. Efter at mange mennesker havde klappet i hænderne (som et signal), vendte Abu Bakr sig og så Rasulullah sallallahu'alaihi wasallam, så vinkede Rasulullah sallallahu'alaihi wasallam ham til at fortsætte sin bøn, men Abu Bakr løftede begge hænder og priste Allah Azza wa Jalla. Derefter trådte han tilbage, indtil han stod i forsamlingens række. Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam avancerede derefter og blev imam. Da han var færdig, vendte han sig mod folket og sagde: "O folk, hvorfor klapper I i hænderne, når I beder? Klap er kun for kvinder. Den, der finder noget galt med sin shalal, skal sige: 'Subhanallah (Ære være Allah), for ingen kan høre, når nogen siger subhanallah (Ære være Allah), medmindre de vender sig om. O Abu Bakr, hvad forhindrer dig i at bede som præst for folket, når jeg indikerer det?" Abu Bakr sagde: "Det var ikke passende for Ibn Quhafah at bede - som imam - foran Rasulullah sallallaahu'alaihi wasallam."