Imam Nasa’i : 744

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَجِئْتُ أَنَا وَالْفَضْلُ عَلَى أَتَانٍ لَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي بِالنَّاسِ بِعَرَفَةَ ثُمَّ ذَكَرَ كَلِمَةً مَعْنَاهَا فَمَرَرْنَا عَلَى بَعْضِ الصَّفِّ فَنَزَلْنَا وَتَرَكْنَاهَا تَرْتَعُ فَلَمْ يَقُلْ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا

Ipinaalam sa amin [ni Muhammad bin Mansur] mula kay [Sufyan] aniya; Ipinaalam sa akin ni [Az Zuhri] mula kay [Ibn 'Abbas] aniya; [Dumating kami ni Fadl na nakasakay sa aming asno, at nang panahong iyon, ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) ay nananalangin kasama ang mga tao sa Arafah - pagkatapos ay nagsabi siya ng ilang pangungusap na ang kahulugan ay - Kaya't dumaan kami sa ilang hanay ng panalangin, pagkatapos ay agad kaming bumaba at iniwan na lang namin ang asno upang manginain. Hindi rin kami pinagsabihan ng Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) kahit kaunti.