Imam Nasa'i : 592
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا الْعَطَّافُ عَنْ نَافِعٍ قَالَأَقْبَلْنَا مَعَ ابْنِ عُمَرَ مِنْ مَكَّةَ فَلَمَّا كَانَ تِلْكَ اللَّيْلَةُ سَارَ بِنَا حَتَّى أَمْسَيْنَا فَظَنَنَّا أَنَّهُ نَسِيَ الصَّلَاةَ فَقُلْنَا لَهُ الصَّلَاةَ فَسَكَتَ وَسَارَ حَتَّى كَادَ الشَّفَقُ أَنْ يَغِيبَ ثُمَّ نَزَلَ فَصَلَّى وَغَابَ الشَّفَقُ فَصَلَّى الْعِشَاءَ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا فَقَالَ هَكَذَا كُنَّا نَصْنَعُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَدَّ بِهِ السَّيْرُ
[Qutaibah bin Sa'idek] esan zigun [Al Athaf-ek] [Nafi'-tik], esan zigun: «Mekatik etorri ginen [Ibnu Umar]-ekin, gau hartan arratsaldeko azken orduak arte ibili ginen eta otoitz egitea ahaztu zitzaiola pentsatu genuen, beraz, 'Lehenik otoitz egin' esan genion. Baina ez zuen ezer esan eta oinez jarraitu zuen megafono gorria ia desagertu arte. Orduan gelditu eta otoitz egin genuen, eta megafono gorria desagertu egin zen. Gero Isha otoitza errezatu zuen eta amaitu zuenean, guregana biratu eta esan zigun: «Horrela egiten genuen Allahren Mezulariaren sallallaahu 'alaihi wasallam'-ekin bidaian presaka gindoazenean».