Imam Bukhari : 188

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُنِيرٍ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ بَكْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَقَامَ مَنْ كَانَ قَرِيبَ الدَّارِ إِلَى أَهْلِهِ وَبَقِيَ قَوْمٌ فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِخْضَبٍ مِنْ حِجَارَةٍ فِيهِ مَاءٌ فَصَغُرَ الْمِخْضَبُ أَنْ يَبْسُطَ فِيهِ كَفَّهُ فَتَوَضَّأَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ قُلْنَا كَمْ كُنْتُمْ قَالَ ثَمَانِينَ وَزِيَادَةً

Dywedodd [Abdullah bin Munir] wrthym fod [Abdullah bin Bakr] wedi dweud, Dywedodd [Humaid] wrthym fod [Anas] wedi dweud, 'Daeth yr amser gweddi, ac aeth y rhai oedd â thai gerllaw adref i wneud ymolchi, tra arhosodd y lleill yn y mosg. Yna rhoddwyd llestr pren bach i Negesydd Allah (boed heddwch a bendithion Allah arno). Ond nid oedd yn ddigon mawr i'w law fynd i mewn, felly gwnaeth y bobl ymolchi - o'i fysedd - pob un ohonynt.' Yna gofynnwyd, 'Faint ohonoch chi oedd yno?' Atebodd Anas, 'Mwy nag wyth deg.'