Turunnya ayat faraidh berkenaan dengan pertanyaan Jabir bin Abdullah tentang warisan kalalah saat ia sakit
Imam Bukhari : 187
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا يَقُولُجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُنِي وَأَنَا مَرِيضٌ لَا أَعْقِلُ فَتَوَضَّأَ وَصَبَّ عَلَيَّ مِنْ وَضُوئِهِ فَعَقَلْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَنْ الْمِيرَاثُ إِنَّمَا يَرِثُنِي كَلَالَةٌ فَنَزَلَتْ آيَةُ الْفَرَائِضِ
É ɖɔ nú mǐ ɖɔ [Abu Al Walid] ɖɔ, è ɖɔ nú mǐ [Syu’bah] sín [Muhammad bin Al Munkadir] ɖɔ, ‘Un sè [Jabir] ɖɔ, ‘Mɛsɛ́dó Mawu tɔn sallallaahu ‘alaihi wasallam wá ba mì kpɔ́n hwenu e un ɖò azɔn jɛ wɛ é bɔ enɛ zɔ́n bɔ un sɔ́ tuùn nǔ ɖebǔ ǎ. Enɛ gudo ɔ, gbeyiɖɔ sallallaahu ‘alaihi wasallam bló wǔsláslá bo kɔn sin e kpò ɖò wǔsláslá tɔn mɛ é kɔn kaka bɔ un wá ayi ce mɛ. Un ka kanbyɔ ɖɔ: ‘Mɛsɛ́dó Mawu tɔn, mɛ̌ ka nyí gǔ élɔ́ tɔn? Ðó un ma ɖu gǔ kalalah tɔn ǎ -un ma ji vǐ ǎ-? ’ enɛ gudo ɔ, wemafɔ e ɖɔ xó dó gǔ jí é jɛte’.