Sifat kedermawanan Nabi yang tidak pernah menolak permintaan serta tabarruk sahabat dengan pakaian beliau untuk kain kafan
Imam Bukhari : 1951
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَجَاءَتْ امْرَأَةٌ بِبُرْدَةٍ قَالَ أَتَدْرُونَ مَا الْبُرْدَةُ فَقِيلَ لَهُ نَعَمْ هِيَ الشَّمْلَةُ مَنْسُوجٌ فِي حَاشِيَتِهَا قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي نَسَجْتُ هَذِهِ بِيَدِي أَكْسُوكَهَا فَأَخَذَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحْتَاجًا إِلَيْهَا فَخَرَجَ إِلَيْنَا وَإِنَّهَا إِزَارُهُ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ يَا رَسُولَ اللَّهِ اكْسُنِيهَا فَقَالَ نَعَمْ فَجَلَسَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَجْلِسِ ثُمَّ رَجَعَ فَطَوَاهَا ثُمَّ أَرْسَلَ بِهَا إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُ الْقَوْمُ مَا أَحْسَنْتَ سَأَلْتَهَا إِيَّاهُ لَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّهُ لَا يَرُدُّ سَائِلًا فَقَالَ الرَّجُلُ وَاللَّهِ مَا سَأَلْتُهُ إِلَّا لِتَكُونَ كَفَنِي يَوْمَ أَمُوتُ قَالَ سَهْلٌ فَكَانَتْ كَفَنَهُ
Al à dit [Yahya ben Bukair] al à dit [Yacub ben Abdurrahman] di [Abu Hazim] al à dit, O ai sintût [Sahal ben Sa’ad Radliallahu Anhu] dî; Al jere une femine che e rivà al Profete, cul puartâ un burdah. -Sahal- al à dit; “Savês ce che si vûl dî cun burdah?” Al fo dit e lui al disè: “Sì, e je vere, chê e je une cuvierte cui ôrs cusîts?” La femine e disè: ‘O Messazîr di Allah, o lu ai cusît cun lis gnovis mans, e o lu ai fat par metilu sù par te’. Duncje il Profete al lu cjapà parcè che al veve bisugne. Dopo al nus à cjatât cun cheste stofe. Po dopo al jere un di un popul che al diseve: ‘O Messazîr di Allah, meti sù chê stofe par me’. Lui al rispuindè: ‘Sì’. Po dopo il Profete al si è metût intune assemblee daspò al è tornât e al à piegât la stofe daspò la à dât a chê persone. La int e disè al om: ‘Nol è bon ce che tu âs domandât. No savês che Lui nol refudarà -lis domandis de int-. Duncje l’om al rispuindè: ‘Par Allah, no lu domandi ma par fâlu deventâ la mê lidrîs il dì de mê muart’. Sahal al disè: ‘A la fin, chê stofe e deventà la cuvierture’.