इमाम तिर्मिधी : 3739

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ سَعِيدٍ الْكِنْدِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو مُحَيَّاةَ يَحْيَى بْنُ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ ابْنِ أَخِي عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَامٍ قَالَلَمَّا أُرِيدَ قَتْلُ عُثْمَانَ جَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ فَقَالَ لَهُ عُثْمَانُ مَا جَاءَ بِكَ قَالَ جِئْتُ فِي نَصْرِكَ قَالَ اخْرُجْ إِلَى النَّاسِ فَاطْرُدْهُمْ عَنِّي فَإِنَّكَ خَارِجًا خَيْرٌ لِي مِنْكَ دَاخِلًا فَخَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ إِلَى النَّاسِ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ كَانَ اسْمِي فِي الْجَاهِلِيَّةِ فُلَانٌ فَسَمَّانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَبْدَ اللَّهِ وَنَزَلَتْ فِيَّ آيَاتٌ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ فَنَزَلَتْ فِيَّ{ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى مِثْلِهِ فَآمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ }وَنَزَلَتْ فِيَّ{ قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابَ }إِنَّ لِلَّهِ سَيْفًا مَغْمُودًا عَنْكُمْ وَإِنَّ الْمَلَائِكَةَ قَدْ جَاوَرَتْكُمْ فِي بَلَدِكُمْ هَذَا الَّذِي نَزَلَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاللَّهَ اللَّهَ فِي هَذَا الرَّجُلِ أَنْ تَقْتُلُوهُ فَوَاللَّهِ لَئِنْ قَتَلْتُمُوهُ لَتَطْرُدُنَّ جِيرَانَكُمْ الْمَلَائِكَةَ وَلَتَسُلُّنَّ سَيْفَ اللَّهِ الْمَغْمُودَ عَنْكُمْ فَلَا يُغْمَدُ عَنْكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ قَالُوا اقْتُلُوا الْيَهُودِيَّ وَاقْتُلُوا عُثْمَانَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ إِنَّمَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ وَقَدْ رَوَى شُعَيْبُ بْنُ صَفْوَانَ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ فَقَالَ عَنْ ابْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَامٍ عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَامٍ

हे आम्हाला [अली बिन सा'द अल-किंदी] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अबू मुहय्याह याह्या बिन या'ला बिन 'अथा'] यांच्याकडून, त्यांनी [अब्दुल मलिक बिन 'उमैर'] यांच्याकडून, त्यांनी [त्यांचा चुलत भाऊ अब्दुल्ला बिन सलाम] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: "जेव्हा उस्मान मारले जाणार होते, तेव्हा अब्दुल्ला बिन सलाम त्यांच्याकडे आले, तेव्हा उस्मान यांनी त्यांना म्हटले: 'तू इथे का आलास?' त्याने उत्तर दिले, 'मी तुझी मदत करण्यासाठी आलो आहे.' उस्मान म्हणाले, 'लोकांकडे जा आणि त्यांना माझ्यापासून दूर करा, कारण माझ्यासाठी तू आतपेक्षा बाहेरच चांगला आहेस.' मग [अब्दुल्ला] गर्दीत गेला आणि म्हणाला: 'हे लोकहो, अज्ञानतेच्या काळात माझे नाव असे होते, नंतर अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी मला अब्दुल्ला असे नाव दिले, आणि अल्लाहच्या ग्रंथातील काही आयतही माझ्याबद्दल उतरल्या आहेत, त्यापैकी: "सांग: 'माझ्यासाठी स्पष्ट करा, जर कुरआन अल्लाहकडून आलेले असेल, तरीही तुम्ही त्याचा इनकार करता, आणि इस्रायलच्या संततींपैकी एक साक्षीदार कुरआनातील तत्त्वाप्रमाणे सत्य मान्य करतो, त्यामुळे तो विश्वास ठेवतो, तर तुम्ही अहंकारी आहात. "निःसंशयपणे, अल्लाह अन्यायी लोकांना मार्गदर्शन करत नाही." (सूरह अल-अह्क़ाफ़; १०). आणि माझ्याबद्दल आणखी एक आयत अवतरित झाली: "सांग: 'अल्लाह माझ्या आणि तुमच्या, तसेच पुस्तकाचे ज्ञान असणाऱ्यांमध्ये साक्षीदार म्हणून पुरेसा आहे.'" (सूरह अर-रअद; ४३), खरोखरच अल्लाहकडे अजूनही एक तलवार तिच्या खोळीत आहे, आणि खरोखरच देवदूत आधीच तुमच्या बगलमध्ये आहेत, या तुमच्याच भूमीत, ज्या भूमीत त्याने अल्लाहचा प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) पाठवला. अल्लाहची कसम, अल्लाहची कसम, तुम्ही या माणसाला (उस्मान) मारण्याचा विचार करत आहात का? अल्लाहची शपथ, जर तुम्ही त्याला मारले, तर तुम्ही खरोखरच स्वतःचे रक्षण करणाऱ्या फरिश्त्यांना दूर धावून टाकाल, आणि तुम्ही खरोखरच अल्लाहची तलवार तिच्या खोळीतून बाहेर काडाल, जी पुनरुत्थानाच्या दिवसापर्यंत तुमच्यावर अनखोलीच राहील. तरीही ते (बंडखोर) म्हणतच राहिले: 'या यहुदीला (अब्दुल्ला बिन सलाम) मारा आणि उथ्मानलाही मारा.' अबू इसा म्हणाले: 'ही हदीस एक गारिब हदीस आहे; आम्हाला ती फक्त अब्दुल मलिक बिन उमैर यांच्या कथनातूनच माहित आहे.' [शु'ैब बिन शफवान] यांनीही हा हदीस [अब्दुल मलिक बिन 'उमैर] यांच्याकडून रिवायत केला; त्यांनी सांगितले: [इब्न मुहम्मद बिन अब्दुल्ला बिन सलाम] यांच्याकडून, [त्यांचे आजोबा, अब्दुल्ला बिन सलाम] यांच्याकडून."