Imam Tirmidzi : 3549

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ نَصْرِ بْنِ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا زَمْعَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ وَهْرَامٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَجَلَسَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْتَظِرُونَهُ قَالَ فَخَرَجَ حَتَّى إِذَا دَنَا مِنْهُمْ سَمِعَهُمْ يَتَذَاكَرُونَ فَسَمِعَ حَدِيثَهُمْ فَقَالَ بَعْضُهُمْ عَجَبًا إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ اتَّخَذَ مِنْ خَلْقِهِ خَلِيلًا اتَّخَذَ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلًا وَقَالَ آخَرُ مَاذَا بِأَعْجَبَ مِنْ كَلَامِ مُوسَى كَلَّمَهُ تَكْلِيمًا وَقَالَ آخَرُ فَعِيسَى كَلِمَةُ اللَّهِ وَرُوحُهُ وَقَالَ آخَرُ آدَمُ اصْطَفَاهُ اللَّهُ فَخَرَجَ عَلَيْهِمْ فَسَلَّمَ وَقَالَ قَدْ سَمِعْتُ كَلَامَكُمْ وَعَجَبَكُمْ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلُ اللَّهِ وَهُوَ كَذَلِكَ وَمُوسَى نَجِيُّ اللَّهِ وَهُوَ كَذَلِكَ وَعِيسَى رُوحُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ وَهُوَ كَذَلِكَ وَآدَمُ اصْطَفَاهُ اللَّهُ وَهُوَ كَذَلِكَ أَلَا وَأَنَا حَبِيبُ اللَّهِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا حَامِلُ لِوَاءِ الْحَمْدِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ شَافِعٍ وَأَوَّلُ مُشَفَّعٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ يُحَرِّكُ حِلَقَ الْجَنَّةِ فَيَفْتَحُ اللَّهُ لِي فَيُدْخِلُنِيهَا وَمَعِي فُقَرَاءُ الْمُؤْمِنِينَ وَلَا فَخْرَ وَأَنَا أَكْرَمُ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ وَلَا فَخْرَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ

O n’à dito [o Ali bin Nahsr bin Ali Al Jahdhami] o n’à dito [’Ubaidullah bin Abdul Majid] o n’à dito [o Zam’ah bin Salih] da [Salamah bin Wahram] da [Ikrimah] da [Ibn Abbas] o l’à dito; — Quarchedun di compagni do Rasulullah o s’é misso in gio à aspëtâlo. alloa o l’é vegnuo feua, quande o s’é avvexinou à loiatri, o l’à ascoltou a seu conversaçion, quarchedun de loiatri o l’à dito con meraviggia che Allah o l’aiva çernou o Ibrahim tra e seu creatue comme khalil -amô-, e quarchedun atro o l’à dito; «Gh’é quarcösa de ciù particolâ che Mosè, perché o Segnô o gh’à parlou direttamente». E quarchedun atro o l’à dito: ‘Isa a l’é a frase de Allah – creâ da-o discorso; 'kun, fa yakuun -ëse, alloa o saià'-- e o spito'. quarchedun o dixe; ‘Allah o l’à çernou Adam’, donca o l’é vegnuo feua da loiatri e o l’à saluou, co-o dî: ‘Pe in davei ò sentio o vòstro parlâ e a vòstra meraviggia, de fæto o Abraham o l’é o seu amô Khalil e o l’é comme voî dixe. Coscì Musa, o l'ea a persoña che gh'ea parlou direttamente da Allah e o l'ea comme quello, e Isa, o l'ea a frase de Allah e do seu spito e o l'ea comme quello, e Adam o l'ea quello che Allah o l'aiva çernou e o l'ea comme quello, tanto che mi son o preferio de Allah, no pe ëse orgoggioso de mi mæximo, son o portâ-bandiera de lode in sciô Giorno do Resur'. pe interçedî e o primmo à ëse interçesso da Allah into Giorno do Giudiçio, e no veuggio vantâme, e son quello che A primma vòtta che ò mesciou a cadeña do çê, Allah o l’à averto e pòrte do paradiso e o m’à misso drento co-o pòpolo pöveo di credenti, sensa intendeçion de vantâme da-a generaçion ciù nòbile a-a generaçion no con l'intençion de vantâse.» Abu Isa o l'à dito; 'Sto hadith o l'é do livello gharib'.