Imam Tirmidhi : 3303

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ أَحَدٍ يَدْعُو بِدُعَاءٍ إِلَّا آتَاهُ اللَّهُ مَا سَأَلَ أَوْ كَفَّ عَنْهُ مِنْ السُّوءِ مِثْلَهُ مَا لَمْ يَدْعُ بِإِثْمٍ أَوْ قَطِيعَةِ رَحِمٍوَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَعُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ

Isinalaysay sa amin [si Qutaibah] ay isinalaysay sa amin [si Ibn Lahi'ah] mula kay [Abu Az Zubair] mula kay [Jabir] na nagsabi; Narinig ko ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam na nagsabi: "Walang sinuman ang magdarasal maliban kung ipagkaloob sa kanya ng Allah ang kanyang hinihiling, o tanggihan ang kasamaan mula sa kanya, halimbawa, hangga't hindi siya nagdarasal para sa mga makasalanang gawain o pagsira ng mga ugnayan ng kamag-anak." At sa kabanatang ito ay may isang bagay na isinalaysay mula kina Abu Sa'id at 'Ubadah bin Ash Shamit.