Imam Tirmidhi : 3240

حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ قَال سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَقُولُلَمْ أَزَلْ حَرِيصًا أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ عَنْ الْمَرْأَتَيْنِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا }حَتَّى حَجَّ عُمَرُ وَحَجَجْتُ مَعَهُ فَصَبَبْتُ عَلَيْهِ مِنْ الْإِدَاوَةِ فَتَوَضَّأَ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ الْمَرْأَتَانِ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّتَانِ قَالَ اللَّهُ{ إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا وَإِنْ تَظَاهَرَا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلَاهُ }فَقَالَ لِي وَاعَجَبًا لَكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَكَرِهَ وَاللَّهِ مَا سَأَلَهُ عَنْهُ وَلَمْ يَكْتُمْهُ فَقَالَ هِيَ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ قَالَ ثُمَّ أَنْشَأَ يُحَدِّثُنِي الْحَدِيثَ فَقَالَ كُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ فَتَغَضَّبْتُ عَلَى امْرَأَتِي يَوْمًا فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ مِنْ ذَلِكَ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ قَالَ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي قَدْ خَابَتْ مَنْ فَعَلَتْ ذَلِكَ مِنْهُنَّ وَخَسِرَتْ قَالَ وَكَانَ مَنْزِلِي بِالْعَوَالِي فِي بَنِي أُمَيَّةَ وَكَانَ لِي جَارٌ مِنْ الْأَنْصَارِ كُنَّا نَتَنَاوَبُ النُّزُولَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْزِلُ يَوْمًا فَيَأْتِينِي بِخَبَرِ الْوَحْيِ وَغَيْرِهِ وَأَنْزِلُ يَوْمًا فَآتِيهِ بِمِثْلِ ذَلِكَ قَالَ وَكُنَّا نُحَدِّثُ أَنَّ غَسَّانَ تُنْعِلُ الْخَيْلَ لِتَغْزُوَنَا قَالَ فَجَاءَنِي يَوْمًا عِشَاءً فَضَرَبَ عَلَى الْبَابِ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ حَدَثَ أَمْرٌ عَظِيمٌ قُلْتُ أَجَاءَتْ غَسَّانُ قَالَ أَعْظَمُ مِنْ ذَلِكَ طَلَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ قَالَ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي قَدْ خَابَتْ حَفْصَةُ وَخَسِرَتْ قَدْ كُنْتُ أَظُنُّ هَذَا كَائِنًا قَالَ فَلَمَّا صَلَّيْتُ الصُّبْحَ شَدَدْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي ثُمَّ انْطَلَقْتُ حَتَّى دَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ فَإِذَا هِيَ تَبْكِي فَقُلْتُ أَطَلَّقَكُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَا أَدْرِي هُوَ ذَا مُعْتَزِلٌ فِي هَذِهِ الْمَشْرَبَةِ قَالَ فَانْطَلَقْتُ فَأَتَيْتُ غُلَامًا أَسْوَدَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ قَالَ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيَّ قَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَلَمْ يَقُلْ شَيْئًا قَالَ فَانْطَلَقْتُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَإِذَا حَوْلَ الْمِنْبَرِ نَفَرٌ يَبْكُونَ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِمْ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَأَتَيْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَلَمْ يَقُلْ شَيْئًا قَالَ فَانْطَلَقْتُ إِلَى الْمَسْجِدِ أَيْضًا فَجَلَسْتُ ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَجِدُ فَأَتَيْتُ الْغُلَامَ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِعُمَرَ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيَّ فَقَالَ قَدْ ذَكَرْتُكَ لَهُ فَلَمْ يَقُلْ شَيْئًا قَالَ فَوَلَّيْتُ مُنْطَلِقًا فَإِذَا الْغُلَامُ يَدْعُونِي فَقَالَ ادْخُلْ فَقَدْ أُذِنَ لَكَ فَدَخَلْتُ فَإِذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَّكِئٌ عَلَى رَمْلِ حَصِيرٍ قَدْ رَأَيْتُ أَثَرَهُ فِي جَنْبَيْهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَطَلَّقْتَ نِسَاءَكَ قَالَ لَا قُلْتُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَقَدْ رَأَيْتُنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكُنَّا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ نَغْلِبُ النِّسَاءَ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَجَدْنَا قَوْمًا تَغْلِبُهُمْ نِسَاؤُهُمْ فَطَفِقَ نِسَاؤُنَا يَتَعَلَّمْنَ مِنْ نِسَائِهِمْ فَتَغَضَّبْتُ يَوْمًا عَلَى امْرَأَتِي فَإِذَا هِيَ تُرَاجِعُنِي فَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ فَقَالَتْ مَا تُنْكِرُ فَوَاللَّهِ إِنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُرَاجِعْنَهُ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَاهُنَّ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ قَالَ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ أَتُرَاجِعِينَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ نَعَمْ وَتَهْجُرُهُ إِحْدَانَا الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ فَقُلْتُ قَدْ خَابَتْ مَنْ فَعَلَتْ ذَلِكَ مِنْكُنَّ وَخَسِرَتْ أَتَأْمَنُ إِحْدَاكُنَّ أَنْ يَغْضَبَ اللَّهُ عَلَيْهَا لِغَضَبِ رَسُولِهِ فَإِذَا هِيَ قَدْ هَلَكَتْ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ لَا تُرَاجِعِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تَسْأَلِيهِ شَيْئًا وَسَلِينِي مَا بَدَا لَكِ وَلَا يَغُرَّنَّكِ إِنْ كَانَتْ صَاحِبَتُكِ أَوْسَمَ مِنْكِ وَأَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَتَبَسَّمَ أُخْرَى فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَسْتَأْنِسُ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَمَا رَأَيْتُ فِي الْبَيْتِ إِلَّا أُهُبَةً ثَلَاثَةً قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يُوَسِّعَ عَلَى أُمَّتِكَ فَقَدْ وَسَّعَ عَلَى فَارِسَ وَالرُّومِ وَهُمْ لَا يَعْبُدُونَهُ فَاسْتَوَى جَالِسًا فَقَالَ أَفِي شَكٍّ أَنْتَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أُولَئِكَ قَوْمٌ عُجِّلَتْ لَهُمْ طَيِّبَاتُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا قَالَ وَكَانَ أَقْسَمَ أَنْ لَا يَدْخُلَ عَلَى نِسَائِهِ شَهْرًا فَعَاتَبَهُ اللَّهُ فِي ذَلِكَ وَجَعَلَ لَهُ كَفَّارَةَ الْيَمِينِقَالَ الزُّهْرِيُّ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ فَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ دَخَلَ عَلَيَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَدَأَ بِي قَالَ يَا عَائِشَةُ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ شَيْئًا فَلَا تَعْجَلِي حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ قَالَتْ ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ{ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ }الْآيَةَ قَالَتْ عَلِمَ وَاللَّهِ أَنَّ أَبَوَيَّ لَمْ يَكُونَا يَأْمُرَانِي بِفِرَاقِهِ فَقُلْتُ أَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَيَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ قَالَ مَعْمَرٌ فَأَخْبَرَنِي أَيُّوبُ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَا تُخْبِرْ أَزْوَاجَكَ أَنِّي اخْتَرْتُكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا بَعَثَنِي اللَّهُ مُبَلِّغًا وَلَمْ يَبْعَثْنِي مُتَعَنِّتًا قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ قَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ

Ibinalita sa amin [si Abdu bin Humaid] ay ibinalita sa amin [si Abdur Razzaq] mula kay [Ma'mar] mula kay [Az Zuhri] mula kay [Ubaidullah bin Abudullah bin Abu Tsaur], sinabi niya; Narinig ko [si Ibn Abbas radliallahu 'anhuma] na nagsabi; Palagi akong sabik na magtanong kay [Umar] tungkol sa dalawang babae mula sa mga asawa ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam na tungkol sa kanila ay sinabi ni Allah 'azza wajalla: "Kung kayo ay parehong magsisisi kay Allah, kung gayon tunay na ang inyong mga puso ay parehong hilig (tumanggap ng kabutihan)." (QS. Attahrim 4), Hanggang sa si Umar ay nagsagawa ng Hajj at ako rin ay nagsagawa ng Hajj kasama niya, pagkatapos ay nagbuhos ako ng tubig mula sa tangke ng tubig upang linisin siya at pagkatapos ay nagsagawa siya ng paghuhugas. Sinasabi ko; O emirul mu'minin; na siyang dalawang babae sa mga asawa ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam na tungkol sa kanila ay sinabi ni Allah: "Kung kayo ay parehong magsisisi kay Allah, kung gayon tunay na ang inyong mga puso ay parehong hilig (tumanggap ng kabutihan)." (QS. Attahrim 4), Pagkatapos ay sinabi sa akin ni Umar; Kakaiba ka, O Ibnu Abbas. Sinabi ni Az Zuhri; Sumpa man kay Allah, hindi siya nasiyahan sa kanyang hiniling ngunit hindi niya ito itinago. Sinabi niya; siya ay sina Aisyah at Hafshah. Sinabi ni Ibn Abbas; pagkatapos ay sinimulan niyang sabihin sa akin ang isang hadith, sinabi niya; Dati, kaming mga Quraysh ang kumokontrol sa mga asawa, pagkatapos naming makarating sa Medina ay natuklasan namin na ang mga tao ay talagang kinokontrol ng kanilang mga asawa. Pagkatapos ay nagsimulang matuto ang aming mga asawa mula sa kanilang mga asawa, kaya nagalit ako sa aking asawa isang araw at nakipagtalo siya sa akin at sinabing; ano ang itinatanggi mo tungkol dito? Sumpa man kay Allah, ang mga asawa ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ay dati ring may "matigas na diyalogo at debate" sa kanya at isa sa mga ito sa araw na ito, iniiwan pa siya hanggang gabi. Sinabi ni Umar; kaya sinabi ko sa aking puso; Kawawa ang gumagawa nito sa kanila, at ito ay isang kawalan para sa kanya. Sinabi ni Umar; Ang bahay ko noon ay nasa isang nayon na tinatawag na 'Aliyah, sa mga Umayyad. May kapitbahay ako noon mula sa mga Ansar, nagpapalitan kami sa pakikipagkita sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam. Isang araw ay lumapit siya sa akin dala ang mga balita ng rebelasyon, at iba pang mga bagay. At noong isang araw ay nakita ko siyang may dalang ganoon. Sabi ni Umar; Noong panahong iyon ay mainit naming pinag-uusapan ang tungkol kay Haring Ghassan na naglalagay ng mga sapatos ng kabayo upang labanan kami. Sabi niya; pagkatapos ay lumapit sa akin ang kapitbahay noong gabi, at kumatok sa pinto. Pagkatapos ay lumabas ako upang salubungin siya, sabi niya; may nangyaring malaking bagay. Sabi ko; Dumating na ba si Ghassan? Sabi niya; mas malaki pa roon. Diniborsyo ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ang kanyang mga asawa. Sabi ni Umar; pagkatapos ay sinabi ko sa aking sarili; Nasaktan si Hafshah at nawalan ng malay, inaasahan ko na itong mangyayari. Sabi ni Umar; Nang matapos ko ang panalangin ng Fajr, hinigpitan ko ang aking mga damit at pagkatapos ay sinalubong ko si Hafshah. Lumabas na umiiyak siya, pagkatapos ay tinanong ko; Diniborsyo ka na ba ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam? Sabi niya; Hindi ko alam, nag-iisa lang siya sa mataas na silid na ito. Sabi ni Umar; pagkatapos ay pumunta ako at lumapit sa isang itim na alipin at sinabi ko; humingi ng pahintulot kay Umar. Pagkatapos ay pumasok si Umar at lumabas upang salubungin ako at sinabing; Nabanggit kita ngunit wala siyang sinabi. Pagkatapos ay umalis ako, biglang tinawag ako ng alipin at sinabing; tuloy ka! Tunay ngang binigyan ka ng pahintulot. Kaya pumasok ako, lumabas na ang Propeta ay nakasandal sa banig at nakita ko ang mga marka sa kanyang tagiliran, pagkatapos ay sinabi ko; O Sugo ng Allah, hinihiwalayan mo ba ang iyong mga asawa? Sabi niya: "Hindi." Kaya sinabi ko; Allahu akbar, O Sugo ng Allah, nakita ko na kami, ang mga Quraysh, ay dati-rati ay kumokontrol sa mga kababaihan, pagkatapos nang dumating kami sa Medina ay nakakita kami ng isang tao na kinokontrol ng kanilang mga asawa, pagkatapos ay nagsimulang matuto ang aming mga asawa mula sa kanilang mga asawa, pagkatapos ay isang araw ay nagalit ako sa aking asawa at lumabas na itinanggi niya ako hanggang sa itinanggi ko ito, pagkatapos ay sinabi niya; ano ang iyong itinatanggi? Sumpa man sa Allah, tunay ngang itinanggi siya ng mga asawa ng Propeta sallallahu 'alaihi wasallam at isa sa kanila ang umalis sa kanya ngayon hanggang gabi. Sinabi ni Umar; pagkatapos ay sinabi ko kay Hafshah; pinabulaanan mo ba ang Sugo ng Allah? Kaya sinabi niya; oo, at isa sa amin ang umalis sa kanya hanggang gabi. Pagkatapos ay sinabi ko; Kawawa ang taong gumagawa nito sa inyo at siya ay nawalan, mayroon ba sa inyo na ligtas mula sa galit ng Allah sa kanya dahil sa galit ng Kanyang Sugo? Lumabas na siya ay malungkot. Pagkatapos ay ngumiti ang Propeta sallallahu 'alaihi wasallam. Sinabi ni Umar; pagkatapos ay sinabi ko kay Hafshah; Huwag kang makipagtalo sa Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam at huwag kang humingi sa kanya ng kahit ano, humingi ka sa akin ng anumang gusto mo, huwag kang maimpluwensyahan kung ang iyong kaibigan ay mas maganda at mas minamahal ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam. Sinabi ni Umar; pagkatapos ay ngumiti siyang muli, pagkatapos ay sinabi ko; O Sugo ng Allah, maaari ba akong humingi ng pahintulot na magsalita? Sinabi niya: "Oo." Sinabi ni Umar; Pagkatapos ay itinaas ko ang aking ulo at wala akong nakita sa bahay maliban sa tatlong kagamitan sa bahay. Sinabi ni Umar; pagkatapos ay sinabi ko; O Sugo ng Allah, ipanalangin mo na bigyan ng Allah ng ginhawa ang iyong mga tao, tunay na binigyan ng Allah ng ginhawa ang mga Persiano at Romano habang hindi nila Siya sinasamba. Pagkatapos ay umupo siya nang tuwid, at nagsabi: "Mayroon ka bang anumang pagdududa, O Ibn Al Khathab? Sila ay mga taong nagmadali sa kanilang kabutihan sa makamundong buhay." Sinabi ni Umar; Nanumpa siya na hindi makikita ang kanyang mga asawa sa loob ng isang buwan, pagkatapos ay pinagsabihan siya ng Allah dahil dito at hiniling sa kanya na magbayad ng kafarah dahil sa isang sumpa. Sinabi [ni Az Zuhri]; ay nag-ulat sa akin ['Urwah] mula kay [Aisha], sinabi niya; pagkatapos ay nang lumipas ang dalawampu't siyam na araw, sinalubong ako ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam at sinimulan ako. Sinabi niya: "O Aisyah, may sinasabi ako sa iyo at huwag kang magmadali hangga't hindi ka humihingi ng payo sa iyong mga magulang." Sinabi ni Aisha; pagkatapos ay binasa niya ang talatang ito: O Propeta, sabihin ninyo sa inyong mga asawa: "Kung lahat kayo ay naghahangad ng buhay sa mundong ito at mga hiyas nito, kung gayon, hayaan ninyong bigyan ko kayo ng mut'ah at diborsyohan ko kayo sa mabuting paraan. (QS. Al-Ahzab 28), Sumpa man kay Allah, alam na niya na hindi ako inutusan ng aking mga magulang na humiwalay sa kanya. Pagkatapos ay sinabi ko; sa kasong ito, dapat ko bang hingin ang payo ng aking mga magulang? Katotohanan, nais ko si Allah at ang Kanyang Sugo at ang akherat sa nayon. Sinabi ni [Ma'mar]; at naiulat sa amin [Ayyub] na sinabi ni [Aisyah] sa kanya; O Sugo ng Allah, huwag ninyong sabihin sa inyong mga asawa na pinili ko kayo ay isinalaysay hindi lamang mula sa isang panig ni Ibn Abbas.