Imam Tirmidzi : 3235

حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ السُّدِّيِّ عَنْ أَبِي سَعْدٍ الْأَزْدِيِّ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَرْقَمَ قَالَغَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ مَعَنَا أُنَاسٌ مِنْ الْأَعْرَابِ فَكُنَّا نَبْتَدِرُ الْمَاءَ وَكَانَ الْأَعْرَابُ يَسْبِقُونَّا إِلَيْهِ فَسَبَقَ أَعْرَابِيٌّ أَصْحَابَهُ فَيَسْبَقُ الْأَعْرَابِيُّ فَيَمْلَأُ الْحَوْضَ وَيَجْعَلُ حَوْلَهُ حِجَارَةً وَيَجْعَلُ النِّطْعَ عَلَيْهِ حَتَّى يَجِيءَ أَصْحَابُهُ قَالَ فَأَتَى رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ أَعْرَابِيًّا فَأَرْخَى زِمَامَ نَاقَتِهِ لِتَشْرَبَ فَأَبَى أَنْ يَدَعَهُ فَانْتَزَعَ قِبَاضَ الْمَاءِ فَرَفَعَ الْأَعْرَابِيُّ خَشَبَتَهُ فَضَرَبَ بِهَا رَأْسَ الْأَنْصَارِيِّ فَشَجَّهُ فَأَتَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَيٍّ رَأْسَ الْمُنَافِقِينَ فَأَخْبَرَهُ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِهِ فَغَضِبَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ثُمَّ قَالَ لَا تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنْفَضُّوا مِنْ حَوْلِهِ يَعْنِي الْأَعْرَابَ وَكَانُوا يَحْضُرُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ الطَّعَامِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ إِذَا انْفَضُّوا مِنْ عِنْدِ مُحَمَّدٍ فَأْتُوا مُحَمَّدًا بِالطَّعَامِ فَلْيَأْكُلْ هُوَ وَمَنْ عِنْدَهُ ثُمَّ قَالَ لِأَصْحَابِهِ لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ قَالَ زَيْدٌ وَأَنَا رِدْفُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَيٍّ فَأَخْبَرْتُ عَمِّي فَانْطَلَقَ فَأَخْبَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَلَفَ وَجَحَدَ قَالَ فَصَدَّقَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَذَّبَنِي قَالَ فَجَاءَ عَمِّي إِلَيَّ فَقَالَ مَا أَرَدْتَ إِلَّا أَنْ مَقَتَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَذَّبَكَ وَالْمُسْلِمُونَ قَالَ فَوَقَعَ عَلَيَّ مِنْ الْهَمِّ مَا لَمْ يَقَعْ عَلَى أَحَدٍ قَالَ فَبَيْنَمَا أَنَا أَسِيرُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ قَدْ خَفَقْتُ بِرَأْسِي مِنْ الْهَمِّ إِذْ أَتَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَرَكَ أُذُنِي وَضَحِكَ فِي وَجْهِي فَمَا كَانَ يَسُرُّنِي أَنَّ لِي بِهَا الْخُلْدَ فِي الدُّنْيَا ثُمَّ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ لَحِقَنِي فَقَالَ مَا قَالَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ مَا قَالَ لِي شَيْئًا إِلَّا أَنَّهُ عَرَكَ أُذُنِي وَضَحِكَ فِي وَجْهِي فَقَالَ أَبْشِرْ ثُمَّ لَحِقَنِي عُمَرُ فَقُلْتُ لَهُ مِثْلَ قَوْلِي لِأَبِي بَكْرٍ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُورَةَ الْمُنَافِقِينَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

اسان کي [عبد بن حميد] ٻڌايو آهي [عبيدالله بن موسيٰ] [اسرائيل] کان [عاص سدي] کان [ابو سعد الازدي] اسان کي [زيد بن ارقم] ٻڌايو آهي، هن چيو ته؛ اسان رسول الله صلي الله عليه وسلم سان جنگ ڪئي ۽ اسان سان گڏ ڪيترائي بدوي هئا، پوءِ اسان فوري طور تي هڪ پاڻي تي ويا، جڏهن ته بدوي اسان کان اڳ پاڻي ڏانهن ويا، ۽ هڪ بدوي پنهنجي ساٿين کان اڳ هليو ويو. پوءِ هن ڍنڍ کي ڀريو ۽ ان جي چوڌاري پٿر رکيا، ۽ مٿي چمڙي جا ڍير رکيا جيستائين سندس دوست نه آيا. زيد بن ارقم چيو ته؛ پوءِ هڪ انصاري بدوي وٽ آيو ۽ پنهنجي اُٺ جي لگام کي ڍير ڪيو ته جيئن هو پاڻي پي سگهي، پر بدوي کيس اجازت ڏيڻ کان انڪار ڪيو، تنهن ڪري هن پاڻي جي چوڌاري پٿر هٽائي ڇڏيا، پوءِ بدوي ڪاٺيون کڻي انصاري جي مٿي تي ڌڪ هنيو، جنهن سان هو زخمي ٿي پيو. پوءِ هو منافقن جي سردار عبدالله بن ابي وٽ آيو، جيڪو اڳ ۾ سندس دوستن مان هو، ۽ ان ماڻهوءَ کيس پنهنجو معاملو ٻڌايو. پوءِ عبدالله بن ابي ڪاوڙ ۾ اچي چيو: رسول الله ﷺ سان گڏ ماڻهن کي شاپنگ نه ڏيو جيستائين اهي ٽٽي نه وڃن - رسول الله ﷺ کي ڇڏي - سندس مطلب بدوي ماڻهو آهن -. اهي رسول الله ﷺ جي خدمت ۾ ماني کائي رهيا هئا ته عبدالله چيو: جڏهن اهي محمد ﷺ جي پاسي کان ٽٽي پيا ته اهي محمد ﷺ وٽ کاڌو کڻي آيا جيستائين هن ۽ سندس ساٿين کاڌو نه کاڌو. پوءِ عبدالله بن ابي پنهنجي دوستن کي چيو: بيشڪ، جيڪڏهن اسان مديني واپس وڃون ها ته طاقتور ڪمزور کي اتان ڀڄائي ڇڏي ها. زيد چيو: ان وقت مان رسول الله ﷺ سان گڏ سوار هوس ۽ عبدالله بن ابي کي ٻڌو، پوءِ مون پنهنجي چاچي کي ٻڌايو، پوءِ هن وڃي رسول الله ﷺ کي ٻڌايو. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم هڪ قاصد کي ان ڏانهن موڪليو - ابي - پوءِ هن قسم کنيو ۽ انڪار ڪيو. زيد چيو؛ پوءِ منهنجو چاچو مون وٽ آيو ۽ چيو؛ توهان کي ان کان سواءِ ٻيو ڪجهه به نه گهرجي رسول الله صلي الله عليه وسلم ۽ مسلمان ناراض ٿيندا ۽ توهان سان ڪوڙ ڳالهائيندا. زيد چيو؛ پوءِ مون کي ڏک ٿيو ته ڪو به محسوس نه ڪيو. هن چيو؛ جڏهن مان رسول الله صلي الله عليه وسلم سان گڏ سفر تي هليو ويس ته مون کي غم جي ڪري ننڊ اچي وئي. اوچتو رسول الله صلي الله عليه وسلم منهنجي وٽ آيا ۽ منهنجا ڪن چٻاڙيا ۽ منهنجي سامهون کلڻ لڳا، ۽ مون کي اهو پسند نه هوندو ته منهنجي ان وقت جي خوشي هن دنيا ۾ دائمي زندگي سان بدلجي وڃي، پوءِ ابوبڪر مون سان مليو، ۽ چيو؛ رسول الله صلي الله عليه وسلم توهان کي ڇا چيو؟ مان چوان ٿو؛ هن مون کي ڪجهه به نه چيو، هن صرف منهنجو ڪن چٻاڙيا ۽ منهنجي منهن تي کلڻ لڳو ۽ چيو؛ خوش ٿيو. پوءِ عمر مون سان مليو ۽ مون کيس اهو ٻڌايو جيڪو مون ابو بڪر کي چيو هو. پوءِ صبح جو رسول الله ﷺ المنافقون جو خط پڙهيو. ابو عيسيٰ چيو؛ هي حديث هڪ صحيح حسن حديث آهي.