Imam Tirmidzi : 3235

حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ السُّدِّيِّ عَنْ أَبِي سَعْدٍ الْأَزْدِيِّ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَرْقَمَ قَالَغَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ مَعَنَا أُنَاسٌ مِنْ الْأَعْرَابِ فَكُنَّا نَبْتَدِرُ الْمَاءَ وَكَانَ الْأَعْرَابُ يَسْبِقُونَّا إِلَيْهِ فَسَبَقَ أَعْرَابِيٌّ أَصْحَابَهُ فَيَسْبَقُ الْأَعْرَابِيُّ فَيَمْلَأُ الْحَوْضَ وَيَجْعَلُ حَوْلَهُ حِجَارَةً وَيَجْعَلُ النِّطْعَ عَلَيْهِ حَتَّى يَجِيءَ أَصْحَابُهُ قَالَ فَأَتَى رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ أَعْرَابِيًّا فَأَرْخَى زِمَامَ نَاقَتِهِ لِتَشْرَبَ فَأَبَى أَنْ يَدَعَهُ فَانْتَزَعَ قِبَاضَ الْمَاءِ فَرَفَعَ الْأَعْرَابِيُّ خَشَبَتَهُ فَضَرَبَ بِهَا رَأْسَ الْأَنْصَارِيِّ فَشَجَّهُ فَأَتَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَيٍّ رَأْسَ الْمُنَافِقِينَ فَأَخْبَرَهُ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِهِ فَغَضِبَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ثُمَّ قَالَ لَا تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنْفَضُّوا مِنْ حَوْلِهِ يَعْنِي الْأَعْرَابَ وَكَانُوا يَحْضُرُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ الطَّعَامِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ إِذَا انْفَضُّوا مِنْ عِنْدِ مُحَمَّدٍ فَأْتُوا مُحَمَّدًا بِالطَّعَامِ فَلْيَأْكُلْ هُوَ وَمَنْ عِنْدَهُ ثُمَّ قَالَ لِأَصْحَابِهِ لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ قَالَ زَيْدٌ وَأَنَا رِدْفُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَيٍّ فَأَخْبَرْتُ عَمِّي فَانْطَلَقَ فَأَخْبَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَلَفَ وَجَحَدَ قَالَ فَصَدَّقَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَذَّبَنِي قَالَ فَجَاءَ عَمِّي إِلَيَّ فَقَالَ مَا أَرَدْتَ إِلَّا أَنْ مَقَتَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَذَّبَكَ وَالْمُسْلِمُونَ قَالَ فَوَقَعَ عَلَيَّ مِنْ الْهَمِّ مَا لَمْ يَقَعْ عَلَى أَحَدٍ قَالَ فَبَيْنَمَا أَنَا أَسِيرُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ قَدْ خَفَقْتُ بِرَأْسِي مِنْ الْهَمِّ إِذْ أَتَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَرَكَ أُذُنِي وَضَحِكَ فِي وَجْهِي فَمَا كَانَ يَسُرُّنِي أَنَّ لِي بِهَا الْخُلْدَ فِي الدُّنْيَا ثُمَّ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ لَحِقَنِي فَقَالَ مَا قَالَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ مَا قَالَ لِي شَيْئًا إِلَّا أَنَّهُ عَرَكَ أُذُنِي وَضَحِكَ فِي وَجْهِي فَقَالَ أَبْشِرْ ثُمَّ لَحِقَنِي عُمَرُ فَقُلْتُ لَهُ مِثْلَ قَوْلِي لِأَبِي بَكْرٍ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُورَةَ الْمُنَافِقِينَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

Na taʻu mai e [Abdu bin Humaid] ia i matou ['Ubaidullah bin Musa] mai [Isaraelu] mai [As Suddi] mai [Abu Sa'd Al Azdi] na taʻu mai ia i matou [Zaid bin Arqam], na ia fai mai; na matou tau ma le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ma sa i ai ni Bedouin faatasi ma i matou, ona matou taufetuli atu lea i se vai, a o muamua atu Bedouin ia i matou i le vai, ma muamua atu se Bedouin i ana soa. Ona ia faatumuina lea o le vai ma tuu ai ni maa i ona tafatafa, ma tuu ai se faaputuga o paʻu i luga seia oo ina o mai ana soa. Na fai mai Zaid bin Arqam; ona sau lea o se tagata mai le Ansar i le Bedouin ma tatala le fusi o lana kamela ina ia mafai ona ia inu, ae na musu le Bedouin e tuu o ia, o lea na ia aveeseina ai maa sa i ona tafatafa, ona sii ae lea e le Bedouin se laau ma taia le ulu o le Ansar, ma manuʻa ai o ia. Ona sau lea o ia ia Abdullah bin Ubay, le taitai o tagata pepelo, o lē sa i ai i ana soa, ma taʻu atu ia te ia e uiga i ai. Na ita Abdullah bin Ubay ma fai atu, “Aua le avatu ni meaʻai i ē o faatasi ma le Avefeau a Allah seʻia latou tuua le Avefeau a Allah.” Na latou o atu i le Avefeau a Allah a o taumafa o ia. Na fai atu Abdullah, “A latou tuua Muhammad, o mai ia Muhammad ma meaʻai seʻia oo ina 'ai o ia ma i latou o faatasi ma ia.” Ona fai atu lea o Abdullah bin Ubay i ana soa, “Afai tatou te toe foi i Medina, o le a tuliese e ē malolosi ē vaivai.” Na fai mai Zaid, “Sa ou tietie ma le Avefeau a Allah ma faalogo ia Abdullah bin Ubay, o lea na ou taʻu atu ai i loʻu tuagane, ma sa alu atu o ia ma taʻu atu i le Avefeau a Allah. Ona auina atu lea e le Avefeau a Allah se avefeau ia te ia, o Ubay, ma sa ia tautō ma faafitia.” Fai mai Zaid, "Afai tatou te toe foʻi i Medina, o le a tuliese e ē malolosi ē vaivai. Ona sau lea o loʻu tuagane ia te aʻu ma fai mai; E leai se mea tou te manaʻo ai vagana ai le ita o le Avefeʻau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faʻamanuiaga a Allah) ma tagata Musalimi ia te oe ma faʻafitia oe." Fai mai Zaid; Ona ou lagonaina lea o le faʻanoanoa e leʻi lagonaina e se isi. Fai mai a ia; A o oʻu savavali ma le Avefeʻau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faʻamanuiaga a Allah) i se malaga, sa ou moe ona o le faʻanoanoa. Faʻafuaseʻi ona sau le Avefeʻau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faʻamanuiaga a Allah) ia te aʻu ma mimilo oʻu taliga ma 'ata i oʻu luma, ma ou te leʻi fiafia i loʻu fiafia i lena taimi e sui mo le ola e faʻavavau i lenei lalolagi, ona feiloaʻi lea o Abu Bakr ma fai mai; O le a le tala a le Avefeʻau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faʻamanuiaga a Allah) ia te oe? Na ou fai atu; E leʻi fai mai o ia ia te aʻu se tala, na o le mimilo oʻu taliga ma 'ata i oʻu luma aʻo fai mai; 'Ia manuia.' Ona feiloaʻi lea o Umar ma aʻu ma fai atu ia te ia le mea na ou fai atu ai ia Abu Bakr. Ona mavae lea o le taeao, ona sau lea o le Avefeʻau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faʻamanuiaga a Allah) i luga o ia) tauloto Surah Al Munafiqun. Fai mai Abu Isa; O lenei hadith o se hasan sahih hadith.