Imam Tirmidzi : 3234

حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ قَالَكُنْتُ مَعَ عَمِّي فَسَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَيٍّ ابْنَ سَلُولٍ يَقُولُ لِأَصْحَابِهِ{ لَا تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنْفَضُّوا }وَ{ لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لِيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ }فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَمِّي فَذَكَرَ ذَلِكَ عَمِّي للنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَانِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَدَّثْتُهُ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ وَأَصْحَابِهِ فَحَلَفُوا مَا قَالُوا فَكَذَّبَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَدَّقَهُ فَأَصَابَنِي شَيْءٌ لَمْ يُصِبْنِي قَطُّ مِثْلُهُ فَجَلَسْتُ فِي الْبَيْتِ فَقَالَ عَمِّي مَا أَرَدْتَ إِلَّا أَنْ كَذَّبَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَقَتَكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ }فَبَعَثَ إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَرَأَهَا ثُمَّ قَالَ إِنَّ اللَّهَ قَدْ صَدَّقَكَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

আমাক কৈছে [আব্দু বিন হুমাইদে] আমাক [‘উবাইদুল্লাহ বিন মুছা] [ইজৰাইল]ৰ পৰা [আবু ইছাক]ৰ পৰা [জাইদ বিন আৰকাম]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁ কয়; মই মোৰ খুড়াৰ লগত আছিলো, তাৰ পিছত আব্দুল্লা বিন উবাই বিন ছালুলে বন্ধুসকলক কোৱা শুনিলোঁ; আল্লাহৰ ৰাছুলৰ লগত থকা মানুহ -মুহাজিৰিন-ক বজাৰ কৰা নিদিব যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে বিয়পি নাযায় -আল্লাহৰ ৰাছুল- এৰি। সঁচাকৈয়ে আমি যদি মদীনালৈ উভতি আহিলোহেঁতেন তেন্তে শক্তিশালীসকলে দুৰ্বলসকলক ইয়াৰ পৰা আঁতৰাই পেলালেহেঁতেন। -QS. আলমুনাফিকুন ৭-৮-, তাৰ পিছত মই মোৰ ককাক এই কথা ক’লোঁ আৰু মোৰ ককাকে এই কথা নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক ক’লে। তাৰ পিছত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মোক মাতিলে আৰু মই তেওঁক এই বিষয়ে ক’লোঁ। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আব্দুল্লাহ বিন উবাই আৰু তেওঁৰ সহযোগীসকলৰ ওচৰলৈ ৰাছুল পঠিয়াই দিলে। তেতিয়া তেওঁলোকে শপত খায় যে তেওঁলোকে কোৱা নাছিল। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে মোক মিছা কথা ক’লে, আৰু তাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁক -উব্বাই- বিশ্বাস কৰিলে, গতিকে মোৰ লগত এনেকুৱা কিবা এটা আঘাত কৰিলে যিটো মোৰ লগত আগতে হোৱা নাছিল। তাৰ পিছত মই ঘৰত বহিলোঁ, তেতিয়া মামাই ক’লে; আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তোমালোকক মিছা কথা কৈ তোমালোকক বদনাম কৰাৰ বাহিৰে তোমালোকে ইচ্ছা নকৰে। তাৰ পিছত আল্লাহ তাআলাই এই আয়াত অৱতীৰ্ণ কৰিলে: ‘যেতিয়া মনাফিক আহে...’। -QS. আলমুনাফিকুন। ১-, তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে মোৰ ওচৰলৈ এজন ৰাছুল পঠালে আৰু তাৰ পিছত ক’লে; নিশ্চয় আল্লাহে তোমালোকক ধাৰ্মিকতা প্ৰদান কৰিছে। আবু ইছাই ক’লে; এই হাদীছ এটা সত্য হাছান হাদীছ।