Turunnya QS. Ad Dukhan: 10-16 setelah Nabi mendoakan kemarau seperti zaman Yusuf atas kaum Quraisy yang membangkang, hingga mereka melihat langit seperti berkabut karena kelaparan

Imam Tirmidzi : 3177

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْجُدِّيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْأَعْمَشِ وَمَنْصُورٍ سَمِعَا أَبَا الضُّحَى يُحَدِّثُ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ إِنَّ قَاصًّا يَقُصُّ يَقُولُ إِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ الْأَرْضِ الدُّخَانُ فَيَأْخُذُ بِمَسَامِعِ الْكُفَّارِ وَيَأْخُذُ الْمُؤْمِنَ كَهَيْئَةِ الزُّكَامِ قَالَ فَغَضِبَ وَكَانَ مُتَّكِئًا فَجَلَسَ ثُمَّ قَالَ إِذَا سُئِلَ أَحَدُكُمْ عَمَّا يَعْلَمُ فَلْيَقُلْ بِهِ قَالَ مَنْصُورٌ فَلْيُخْبِرْ بِهِ وَإِذَا سُئِلَ عَمَّا لَا يَعْلَمُ فَلْيَقُلْ اللَّهُ أَعْلَمُ فَإِنَّ مِنْ عِلْمِ الرَّجُلِ إِذَا سُئِلَ عَمَّا لَا يَعْلَمُ أَنْ يَقُولَ اللَّهُ أَعْلَمُ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ لِنَبِيِّهِ{ قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ وَمَا أَنَا مِنْ الْمُتَكَلِّفِينَ }إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا رَأَى قُرَيْشًا اسْتَعْصَوْا عَلَيْهِ قَالَ اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَيْهِمْ بِسَبْعٍ كَسَبْعِ يُوسُفَ فَأَخَذَتْهُمْ سَنَةٌ فَأَحْصَتْ كُلَّ شَيْءٍ حَتَّى أَكَلُوا الْجُلُودَ وَالْمَيْتَةَ وَقَالَ أَحَدُهُمَا الْعِظَامَ قَالَ وَجَعَلَ يَخْرُجُ مِنْ الْأَرْضِ كَهَيْئَةِ الدُّخَانِ فَأَتَاهُ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ إِنَّ قَوْمَكَ قَدْ هَلَكُوا فَادْعُ اللَّهَ لَهُمْقَالَ فَهَذَا لِقَوْلِهِ{ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ يَغْشَى النَّاسَ هَذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ }قَالَ مَنْصُورٌ هَذَا لِقَوْلِهِ{ رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ }فَهَلْ يُكْشَفُ عَذَابُ الْآخِرَةِ قَدْ مَضَى الْبَطْشَةُ وَاللِّزَامُ وَالدُّخَانُ و قَالَ أَحَدُهُمْ الْقَمَرُ وَقَالَ الْآخَرُ الرُّومُ قَالَ أَبُو عِيسَى وَاللِّزَامُ يَعْنِي يَوْمَ بَدْرٍ قَالَ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

আমাক কৈছে [মাহমুদ বিন গৈলানে] আমাক কৈছে [আব্দুল মালিক বিন ইব্ৰাহিম আল জুদ্দীয়ে] আমাক [ছ্যু’বাহে] [আল আ’মাছিৰ] পৰা কৈছে আৰু [মনছুৰ] দুয়োজনে [আবু আদল দ্লুহা] [মাছৰুক]ৰ পৰা কোৱা শুনিছে: কোনোবাই [আব্দুল্লাহ]ৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে: কোনোবাই তেওঁক ক’লে, তেওঁ ক’লে: নিশ্চয় ধোঁৱা ওলাব পৃথিৱী আৰু কাফিৰৰ শ্ৰৱণ ক্ষমতা মচি পেলাব আৰু মুমিনৰ জীৱন ঠাণ্ডাৰ দৰে লৈ যাব। মাছৰুকে ক’লে: তেওঁৰ খং উঠিল, তেওঁ পিছলৈ হেলান দিলে তাৰ পিছত বহিল, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: যদি তোমালোকৰ মাজৰ এজনক তেওঁ জনা কথা এটাৰ বিষয়ে সোধা হয়, তেন্তে তেওঁক কওক - মনছুৰে ক’লে: তেওঁ সেইটো ক’ব - আৰু যেতিয়া তেওঁ নজনা কিবা এটাৰ বিষয়ে সোধা হয়, তেতিয়া তেওঁ ক’ব: আল্লাহ আলাম, কাৰণ ই মানুহৰ জ্ঞানৰ অংশ যে যেতিয়া তেওঁক কোনো কথা সোধা হয়, যিটো তেওঁ নাজানে, তেতিয়া তেওঁক কোৱা হয়: আল্লাহ আল্লাম কাৰণ আল্লাহে হিছক কৈছিল নবী: ‘কওক -হে মহম্মদ-: ‘মই আপোনাৰ পৰা কোনো ধৰণৰ পুৰস্কাৰ বিচৰা নাই। মোৰ প্ৰচাৰ আৰু মই ইয়াক গঢ়ি তোলাসকলৰ মাজৰ এজন নহয়'। -ছাদ: ৮৬- যেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামে অবাধ্য কোৰেইচক দেখিলে, তেতিয়া তেওঁ প্ৰাৰ্থনা কৰিলে: ALLOOHUMMA A'INNNII 'ALAIHIM BISAB'I KASAB'I YUUSUF 'হে আল্লাহ, মোক ইউছুফৰ ভোকৰ দৰে ভোকত সহায় কৰক' তাৰ পিছত তেওঁলোকক খৰাঙে আক্ৰমণ কৰিলে। খৰাঙে সকলোকে আক্ৰমণ কৰিলে যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে ছাল আৰু কেৰিয়ান খালে - এজনে ক'লে: হাড় - তাৰ পিছত ধোঁৱাৰ দৰে ওলাই আহিল - দুখান - মাটিৰ পৰা তাৰ পিছত আবু চুফিয়ান তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিল, তেওঁ ক'লে: সঁচাকৈয়ে আপোনাৰ লোকসকল বিনাশ হৈছে, তেওঁলোকৰ মংগলৰ বাবে আল্লাহৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰক। তেওঁ ক’লে, এয়া তেওঁৰ বাক্য অনুযায়ী: ‘গতিকে সেই দিনলৈ অপেক্ষা কৰক যেতিয়া আকাশে প্ৰকৃত ধোঁৱা -দুখান- আনিব। য’ত মানুহকো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। এইটো এটা যন্ত্ৰণাদায়ক শাস্তি'। -আদ দুখান: ১০-১১- মনছুৰে ক'লে: এয়া তেওঁৰ বাক্য অনুযায়ী: ' -তেওঁলোকে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে-: 'হে আমাৰ প্ৰভু, আমাৰ পৰা এই শাস্তি আঁতৰাই পেলাওক।' সঁচাকৈয়ে আমি বিশ্বাস কৰিম'। -আদ দুখান: ১০-১১- পৰলোকৰ শাস্তি নাইকিয়া হৈছে নেকি? যন্ত্ৰণা, লিজাম -ধ্বংস- আৰু ধোঁৱা পাৰ হৈ গ’ল। এজনে ক’লে: চন্দ্ৰৰ বিভাজন। আন কিছুমানে কয়: ৰোমান পৰাজয়। আবু ইছাই ক’লে: লিজাম বদৰ যুদ্ধৰ বলি হৈছিল। এই হাদীছ সত্য।