इमाम तिर्मिधी : 3089

حَدَّثَنَا مُجَاهِدُ بْنُ مُوسَى الْبَغْدَادِيُّ وَالْفَضْلُ بْنُ سَهْلٍ الْأَعْرَجُ بَغْدَادِيٌّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ غَزْوَانَ أَبُو نُوحٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَجُلًا قَعَدَ بَيْنَ يَدَيْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي مَمْلُوكِينَ يُكَذِّبُونَنِي وَيَخُونُونَنِي وَيَعْصُونَنِي وَأَشْتُمُهُمْ وَأَضْرِبُهُمْ فَكَيْفَ أَنَا مِنْهُمْ قَالَ يُحْسَبُ مَا خَانُوكَ وَعَصَوْكَ وَكَذَّبُوكَ وَعِقَابُكَ إِيَّاهُمْ فَإِنْ كَانَ عِقَابُكَ إِيَّاهُمْ بِقَدْرِ ذُنُوبِهِمْ كَانَ كَفَافًا لَا لَكَ وَلَا عَلَيْكَ وَإِنْ كَانَ عِقَابُكَ إِيَّاهُمْ دُونَ ذُنُوبِهِمْ كَانَ فَضْلًا لَكَ وَإِنْ كَانَ عِقَابُكَ إِيَّاهُمْ فَوْقَ ذُنُوبِهِمْ اقْتُصَّ لَهُمْ مِنْكَ الْفَضْلُ قَالَ فَتَنَحَّى الرَّجُلُ فَجَعَلَ يَبْكِي وَيَهْتِفُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَا تَقْرَأُ كِتَابَ اللَّهِ{ وَنَضَعُ الْمَوَازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيَامَةِ فَلَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئًا وَإِنْ كَانَ مِثْقَالَ }الْآيَةَ فَقَالَ الرَّجُلُ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَجِدُ لِي وَلِهَؤُلَاءِ شَيْئًا خَيْرًا مِنْ مُفَارَقَتِهِمْ أُشْهِدُكُمْ أَنَّهُمْ أَحْرَارٌ كُلُّهُمْقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَزْوَانَ وَقَدْ رَوَى أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَزْوَانَ هَذَا الْحَدِيثَ

हे आम्हाला [मुजाहिद बिन मूसा अल-बगदादी] आणि [अल-फज़्ल बिन सहुल अल-अ'राज अल-बगदादी] आणि इतरांनी सांगितले; त्यांनी सांगितले: हे आम्हाला [अब्दुर्रहमान बिन घज़वान अबू नूह] यांनी सांगितले; हे आम्हाला [अल-लैथ बिन सा'द] यांनी [मालिक बिन अनस] यांच्याकडून सांगितले, त्यांच्याकडून [अज़-जुहरी] यांनी [उरवा] यांच्याकडून आणि त्यांनी [आयशा] यांच्याकडून सांगितले की एकदा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या समोर एक माणूस बसला आणि म्हणाला: 'ऐ अल्लाहचे प्रेषित, खरंच माझ्याकडे दोन दास आहेत ज्यांनी माझ्याशी खोटं बोललं आणि विश्वासघात केला; त्यांनी माझ्या आज्ञाही मोडल्या. म्हणून मी त्यांना शाप दिला आणि मारलं—मी त्यांच्याविरुद्ध पाप केलं का?' त्यांनी उत्तर दिले, "त्यांची तुझ्याविरुद्धची विश्वासघात, अवज्ञा आणि खोटं बोलणं, तसेच तू त्यांना दिलेली शिक्षा—हे सर्व हिशोबात घेतलं जाईल. जर तुझी शिक्षा त्यांच्या कृत्यांशी सुसंगत असेल, तर तुझं त्यांशीचं प्रकरण संपलेलं समज. पण जर तुझी शिक्षा त्यांच्या कृत्यांपेक्षा सौम्य असेल, तर तुला पुण्य मिळालं आहे. पण जर तुम्ही त्यांच्यावर घातलेली शिक्षा त्यांच्या कृत्यांपेक्षा जास्त कडक असेल, तर तेच आहेत जे बदल्यात तुमच्याकडून पुण्य मिळवतील." त्याने सांगितले; मग त्या माणसाने पश्चात्ताप केला, रडला आणि ओरडला, तेव्हा अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "तुम्ही अल्लाहचे पुस्तक वाचले नाही का: 'आम्ही पुनरुत्थानाच्या दिवशी न्याय तोल स्थापन करू, आणि कुणावरही किंचितही अन्याय होणार नाही.' (अल-अंबिया: ४७) त्या माणसाने म्हटले: 'अल्लाहच्या पैगंबरा, अल्लाहच्या शपथाने, माझ्यासाठी त्यांना मुक्त करण्यापेक्षा काहीच चांगले नाही. म्हणून, साक्षी द्या की मी त्यांना सर्वांना मुक्त केले आहे.' अबू ईसा यांनी सांगितले की हा हदीस गारिब आहे; आम्हाला तो फक्त अब्दुर्रहमान बिन गाझवान यांच्या हदीसातूनच माहित आहे. [अहमद बिन हंबल] यांनी [अब्दुर्रहमान बिन गाझवान] यांच्याकडून हा हदीस नरायित केला.