Imam Bukhari : 1823

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ فَاطِمَةَ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَتْأَفْطَرْنَا عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ غَيْمٍ ثُمَّ طَلَعَتْ الشَّمْسُ قِيلَ لِهِشَامٍ فَأُمِرُوا بِالْقَضَاءِ قَالَ لَا بُدَّ مِنْ قَضَاءٍوَقَالَ مَعْمَرٌ سَمِعْتُ هِشَامًا لَا أَدْرِي أَقَضَوْا أَمْ لَا

اسان کي [عبدالله بن ابو شيبه] ٻڌايو آهي اسان کي [ابو اسامه] هشام بن عروه کان [فاطمه] کان [اسماء بنت ابوبڪر الشديق رضي الله عنهما] ٻڌايو آهي ته: اسان هڪ ڀيرو رسول الله ﷺ جي زماني ۾ روزو ٽوڙيو جڏهن ڏينهن ڪڪر هو، پر پوءِ سج ٻيهر ظاهر ٿيو، تنهنڪري ماڻهن کي ان جي قضا جو حڪم ڏنو ويو، ۽ پاڻ فرمايائون: "قضا ضرور ادا ڪرڻ گهرجي." ۽ [معمار] چيو ته: مون [هشام] کي ٻڌو آهي؛ مون کي خبر ناهي ته انهن ان جي قضا ڪئي يا نه.