इमाम तिर्मिधी : 2032

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَوْسَجَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَجُلًا مَاتَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَدَعْ وَارِثًا إِلَّا عَبْدًا هُوَ أَعْتَقَهُ فَأَعْطَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِيرَاثَهُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَالْعَمَلُ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي هَذَا الْبَابِ إِذَا مَاتَ الرَّجُلُ وَلَمْ يَتْرُكْ عَصَبَةً أَنَّ مِيرَاثَهُ يُجْعَلُ فِي بَيْتِ مَالِ الْمُسْلِمِينَ

आम्हाला [इब्न अबू 'उमर] यांनी सांगितले; आम्हाला [सुफ्यान] यांनी ['अमर इब्न दीनार] यांच्याकडून, त्यांनी ['औसाजाह] यांच्याकडून, त्यांनी [इब्न 'अब्बास] यांच्याकडून सांगितले की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या काळात एक माणूस मृत्यूमुखी पडला आणि त्याच्याकडे मुक्त केलेला एक दास वगळता इतर कोणतेही वारसदार नव्हते, म्हणून पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्या दासाला त्याचा वारसा दिला. अबू ईसा म्हणाले: हा एक हसन हदीस आहे आणि विद्वानांनी त्यानुसार عمل केला आहे. या अध्यायात असे सांगितले आहे की जर एखादा माणूस मरण पावतो आणि त्याला 'अशाबाह' नसतील, तर त्याचे वारसत्व बैतुल् मालकडे दिले जाते.