Pernikahan abdurrahman bin auf dengan wanita anshar, dengan mahar pernikahan sebiji kurma emas, dan Rasululllah menganjurkan mengadakan walimah

Imam Tirmidzi : 1856

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَلَمَّا قَدِمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ الْمَدِينَةَ آخَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ سَعْدِ بْنِ الرَّبِيعِ فَقَالَ لَهُ هَلُمَّ أُقَاسِمُكَ مَالِي نِصْفَيْنِ وَلِيَ امْرَأَتَانِ فَأُطَلِّقُ إِحْدَاهُمَا فَإِذَا انْقَضَتْ عِدَّتُهَا فَتَزَوَّجْهَا فَقَالَ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ فِي أَهْلِكَ وَمَالِكَ دُلُّونِي عَلَى السُّوقِ فَدَلُّوهُ عَلَى السُّوقِ فَمَا رَجَعَ يَوْمَئِذٍ إِلَّا وَمَعَهُ شَيْءٌ مِنْ أَقِطٍ وَسَمْنٍ قَدْ اسْتَفْضَلَهُ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ذَلِكَ وَعَلَيْهِ وَضَرٌ مِنْ صُفْرَةٍ فَقَالَ مَهْيَمْ قَالَ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَ فَمَا أَصْدَقْتَهَا قَالَ نَوَاةً قَالَ حُمَيْدٌ أَوْ قَالَ وَزْنَ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ فَقَالَ أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَزْنُ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ وَزْنُ ثَلَاثَةِ دَرَاهِمَ وَثُلُثٍ و قَالَ إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَزْنُ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ وَزْنُ خَمْسَةِ دَرَاهِمَ سَمِعْتُ إِسْحَقَ بْنَ مَنْصُورٍ يَذْكُرُ عَنْهُمَا هَذَا

Беҙгә [Әхмәт бин Мәниғ] һөйләне, беҙгә [Исмәғил бин Ибраһимға] һөйләне, беҙгә [Хөмәйдте] [Әнәстен] һөйләне, ул әйтте; Ҡасан Абдуррахман бин Әүф Мәҙинәгә килеп еткән, пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм уны Сәғд бин Әр Рабиға бәйләй, шунан Сәғд бин Ар Раби уға: «Кил -зинһар-, мин үҙемдең мөлкәтемде ике өлөшкә бүләм, һәм минең ике ҡатыным бар, шуға күрә һин уның береһен айыра алаһыңмы, әгәр ҙә уның осоро үткән икән. Шулай итеп, Абдурахман бин Әүф яуап бирә: «Аллаһ һиңә бәрәкәт бирһен, ғаиләңә һәм мөлкәтеңә». Баҙар ҡайҙа икәнен күрһәт әле. Шулай итеп, уға баҙар урынлашҡан урынды күрһәткәндәр. Тимәк, ул көндө өйгә - баҙарҙан - үҙе табыш алған сыр һәм ҡорот менән генә ҡайтманы. Һәм бынан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм күрҙе: унда һаман да вәдһәр шуфра – зәғфәрән майының һары төҫө – эҙҙәре бар. Шуға күрә ул: «Нимә булды һиңә?» Ул: «Мин ансар ҡатынына өйләндем», — тип яуап бирҙе. Пәйғәмбәребеҙ: «Һин уға мәһәрҙе нимә менән бирҙең? Ул: «Нәүәт менән», — тип яуап бирҙе. Хөмәйет: «Ул: «Нәүәт ауырлығында алтын менән», — тине. Шунан: «Кәзә һуйып ҡына булһа ла, туйығыҙҙы үткәрегеҙ», — тигән. Әбү Ғайса: «Был хәҙис дөрөҫ», — тине. Имам бин Хәмбал: «Алтын нәүәттең ауырлығы 3 1/3 дирһәмгә тиң», — тигән. Исхаҡ бин Ибраһим әйткән: «Бер алтындың ауырлығы 5 дирһәмгә тиң». Исхаҡ бин Мансурҙың икеһен дә былай тип телгә алыуын ишеттем.