Allah menjamin orang yang berperang di jalannya, tidak ada yang mendorongnya keluar kecuali karena iman kepadaku dan para rasulku ,untuk mengembalikannya dengan memperoleh pahala atau ghanimah atau memasukkannya ke surga

Imam Tirmidzi : 1569

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مُوسَى الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْخُلُ عَلَى أُمِّ حَرَامٍ بِنْتِ مِلْحَانَ فَتُطْعِمُهُ وَكَانَتْ أُمُّ حَرَامٍ تَحْتَ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ فَدَخَلَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا فَأَطْعَمَتْهُ وَجَلَسَتْ تَفْلِي رَأْسَهُ فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ قَالَتْ فَقُلْتُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَيَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَرْكَبُونَ ثَبَجَ هَذَا الْبَحْرِ مُلُوكٌ عَلَى الْأَسِرَّةِ أَوْ مِثْلَ الْمُلُوكِ عَلَى الْأَسِرَّةِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ فَدَعَا لَهَا ثُمَّ وَضَعَ رَأْسَهُ فَنَامَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ قَالَتْ فَقُلْتُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَيَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ نَحْوَ مَا قَالَ فِي الْأَوَّلِ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ أَنْتِ مِنْ الْأَوَّلِينَقَالَ فَرَكِبَتْ أُمُّ حَرَامٍ الْبَحْرَ فِي زَمَانِ مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ فَصُرِعَتْ عَنْ دَابَّتِهَا حِينَ خَرَجَتْ مِنْ الْبَحْرِ فَهَلَكَتْ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَأُمُّ حَرَامٍ بِنْتُ مِلْحَانَ هِيَ أُخْتُ أُمِّ سُلَيْمٍ وَهِيَ خَالَةُ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ

[இஷாக் பின் மூஸா அல் அன்சாரி] எங்களிடம் கூறினார், [மான்] எங்களிடம் கூறினார், [மாலிக்] எங்களிடம் கூறினார், [இஷாக் பின் அப்துல்லாஹ் பின் அபூ தல்ஹா] அவர்களிடமிருந்து [அனஸ் பின் மாலிக்] எங்களிடம் கூறினார், அவர் ஒருமுறை அவர் கூறுவதைக் கேட்டார், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் ஒருமுறை உம்மு ஹரம் பின்த் மில்ஹானைப் பார்க்க வந்தார்கள், பின்னர் உம்மு ஹரம் அவர்களுக்கு உணவு பரிமாறினார். உம்மு ஹரம் அவர்கள் உபதா பின் அஷ் ஷமித்தின் மனைவியாவார், ஒரு நாள் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அவரைச் சந்தித்து அவருக்கு உணவு அளித்தார்கள். பின்னர் அவர் தலையைப் பிடித்தபடி அமர்ந்தார், ரசூலுல்லாஹ் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் உறங்கிவிட்டார்கள். அதன்பிறகு அவர் சிரித்துக்கொண்டே எழுந்தார், உம்மு ஹரம் கூறினார், 'நான் கேட்டேன், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, உங்களைச் சிரிக்க வைத்தது எது?' அவர் பதிலளித்தார்: 'என் உம்மத்தைச் சேர்ந்த பலர் அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிடுவதாக எனக்குக் காட்டப்பட்டுள்ளது; அவர்கள் கடலில் ஒரு மஞ்சத்தில் அமர்ந்திருக்கும் அரசர்களைப் போல மேலானவர்கள்'. நான் கூறினேன், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, நான் அவர்களில் ஒருவனாக இருக்க வேண்டிக்கொள்ளும்'. பின்னர் அவர் உம்மு ஹராமுக்காகப் பிரார்த்தனை செய்துவிட்டு, மீண்டும் உறங்கச் சென்றார். பிறகு அவர் எழுந்து சிரித்தார். உம்மு ஹராம் கூறினார், 'நான் கேட்டேன், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, உங்களைச் சிரிக்க வைப்பது எது?' அவர் பதிலளித்தார்: 'என் உம்மத்தைச் சேர்ந்த சிலர் எனக்குத் தோன்றியுள்ளனர், அவர்கள் அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிடுகிறார்கள்... அவர் ஆரம்பத்தில் குறிப்பிட்டது போல'. உம்மு ஹராம் கூறினார், 'நான் கூறினேன், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, நான் அவர்களில் ஒருவனாக இருக்க வேண்டிக்கொள்ளும்'. அவர் கூறினார்: 'நீங்கள் அவர்களில் முதன்மையானவர்களில் ஒருவர்'. பின்னர் உம்மு ஹராம், முஆவியா பின் அபூ சுஃப்யானின் ஆட்சிக்காலத்தில் கடலில் பயணம் செய்தார். அவர் கடலில் இருந்து கரை சேரவிருந்தபோது, தனது வாகனத்திலிருந்து குதித்து இறந்தார். அபூ ஈசா கூறினார், 'இந்த ஹதீஸ் ஹசன் நம்பகத்தன்மை வாய்ந்தது'. உம்மு ஹரம் பின்த் மில்ஹன், உம்மு சுலைமின் சகோதரியாகவும், அனஸ் பின் மாலிக்கின் அத்தையாகவும் இருந்தார்.