Imam Tirmidzi : 1513

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ بَجَالَةَأَنَّ عُمَرَ كَانَ لَا يَأْخُذُ الْجِزْيَةَ مِنْ الْمَجُوسِ حَتَّى أَخْبَرَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَذَ الْجِزْيَةَ مِنْ مَجُوسِ هَجَرَ وَفِي الْحَدِيثِ كَلَامٌ أَكْثَرُ مِنْ هَذَا وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

A fɔra an ye [Ibn Abu Umar] ko, a fɔra an ye [Sufyan] ka bɔ [Amru bin Dinar] ka bɔ [Bajalah] ko, ‘Umar ma jizyah bɔ Magi mɔgɔw la abada fɔɔ [‘Abdurrahman bin Auf] ye kibaro di a ma ko cira tun be jiziya la ka bɔ Maji la. Hajari ta’. Tiɲɛ na, hadisi sɛbɛn ka jan ni nin ye, ani nin ye hasan shahih’ hadisi ye.