इमाम तिर्मिधी : 1478

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ عُمَيْرٍ مَوْلَى آبِي اللَّحْمِ قَالَشَهِدْتُ خَيْبَرَ مَعَ سَادَتِي فَكَلَّمُوا فِيَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَلَّمُوهُ أَنِّي مَمْلُوكٌ قَالَ فَأَمَرَ بِي فَقُلِّدْتُ السَّيْفَ فَإِذَا أَنَا أَجُرُّهُ فَأَمَرَ لِي بِشَيْءٍ مِنْ خُرْثِيِّ الْمَتَاعِ وَعَرَضْتُ عَلَيْهِ رُقْيَةً كُنْتُ أَرْقِي بِهَا الْمَجَانِينَ فَأَمَرَنِي بِطَرْحِ بَعْضِهَا وَحَبْسِ بَعْضِهَاوَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ لَا يُسْهَمُ لِلْمَمْلُوكِ وَلَكِنْ يُرْضَخُ لَهُ بِشَيْءٍ وَهُوَ قَوْلُ الثَّوْرِيِّ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ

आम्हाला [कुतायबा] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले: आम्हाला [बिश््र इब्न अल-मुफadhdhal] यांनी [मुहम्मद इब्न ज़ैद] यांच्याकडून, आणि त्यांनी [उमैर] यांच्याकडून सांगितले, जे अबू अल-लाह्म यांचे माजी दास होते (ज्यांना त्यांनी मुक्त केले होते), त्यांनी म्हटले: "मी माझ्या स्वामीसोबत खैबरच्या लढाईत सहभागी झालो, आणि लोकांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या उपस्थितीत माझ्याबद्दल बोलले. त्यांनी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या उपस्थितीत माझ्याबद्दल बोलले की मी एक दास आहे." उमैर म्हणाले, "पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी मग मला (लढण्यासाठी) आज्ञा केली, म्हणून मी माझी तलवार काढली. मी तलवार ओढत होतो (कारण मी लहान आणि अजून वयाचा नव्हतो), तेव्हा त्यांनी आज्ञा केली की मला घरगुती भांड्यांपैकी काही द्यावे. आणि मी त्याला ती रुक्या दिली जी मी सामान्यतः वेड्यांवर उपचार करण्यासाठी पठण करायचो, तेव्हा त्याने मला काही (समस्याग्रस्त पठण) वगळण्याचे आणि काही ठेवण्याचे आदेश दिले." या अध्यायात इब्न अब्बास यांचा एक समान हदीस आहे, आणि हा हदीस हसन सहीह दर्जाचा आहे. आणि काही विद्वानांच्या मते, हे सरावासाठी मार्गदर्शक म्हणून काम करते, म्हणजे गुलामाला युद्धलूटच्या वाटपाचा हक्क नाही, परंतु त्याला फक्त भेट म्हणून काहीतरी दिले जाते. हा अत-तसौरी, शफीई, अहमद आणि इसहाक यांनी स्वीकारलेला दृष्टिकोन आहे.