Hukum tentang memakan hasil buruan anjing terlatih dan panah yang dilepaskan dengan menyebut nama Allah
Imam Tirmidzi : 1384حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ ح وَالْحَجَّاجُ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ أَبِي مَالِكٍ عَنْ عَائِذِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيَّ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا أَهْلُ صَيْدٍ قَالَ إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ فَأَمْسَكَ عَلَيْكَ فَكُلْ قُلْتُ وَإِنْ قَتَلَ قَالَ وَإِنْ قَتَلَ قُلْتُ إِنَّا أَهْلُ رَمْيٍ قَالَ مَا رَدَّتْ عَلَيْكَ قَوْسُكَ فَكُلْ قَالَ قُلْتُ إِنَّا أَهْلُ سَفَرٍ نَمُرُّ بِالْيَهُودِ وَالنَّصَارَى وَالْمَجُوسِ فَلَا نَجِدُ غَيْرَ آنِيَتِهِمْ قَالَ فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا غَيْرَهَا فَاغْسِلُوهَا بِالْمَاءِ ثُمَّ كُلُوا فِيهَا وَاشْرَبُواقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَعَائِذُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ هُوَ أَبُو إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيُّ وَاسْمُ أَبِي ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيِّ جُرْثُومٌ وَيُقَالُ جُرْثُمُ بْنُ نَاشِبٍ وَيُقَالُ ابْنُ قَيْسٍ
Ба мо [Аҳмад ибни Манӣ] хабар дод, ба мо [Язид ибни Ҳорун] нақл кард, [Ҳаҷҷоҷро] аз [Маҳул] аз [Абу Саълаба] ба мо нақл кард, ҳадис низ дар сатри [Ал Ҳаҷҷоҷ] аз [Ал Валид ибни Абу Молик] аз [Аидзиллаҳ ибни Абдуллоҳ] ривоят шудааст, ки [Аъидзиллаҳ ибни Абдуллоҳ] гуфт: [Аъдзиллаҳ] Ал-Абдуллоҳи гуфтам; Эй Расули Худо, мо шикорчӣ ҳастем. Гуфт: «Агар саги худро ба шикор фиристед ва ҳангоми раҳо кардани он номи Худоро ба забон оваред ва он сайд бароятон сайд кунад, пас аз шикораш бихӯред». Ман пурсидам; Агар у мурд. Гуфт: «Ҳарчанд мурдааст». Боз пурсидам; Дарвоқеъ, мо мутахассиси камонварӣ ҳастем. Гуфт: «Ҳар чӣ тири ту барад, - ҳайвони шикорӣ, ки тир бархӯрд, бихӯр». У давом дод; Ман пурсидам; Дарҳақиқат, мо, сокинони Сафар, аз назди яҳудиён, насрониён ва маъҷудон гузаштем, ҷуз зарфҳои онҳо чизе наёфтем. Гуфт: «Агар ҷуз он зарф чизе наёбӣ, бо об бишӯй ва аз он зарф бихӯр ва бинӯш». Гуфт; Дар ин маврид аз Ади ибни Ҳотим низ чунин ҳадис омадааст. Абу Исо гуфт; Ин ҳадис саҳеҳ аст, Аъидзуллоҳ ибни Абдуллоҳ Абу Идрис Ал-Хулонӣ ва номи Абусаълаба Ал Хусонӣ Ҷурсум аст, ки гоҳ Ҷурсум ибни Насиб ва гоҳе Ибни Қайс ном дорад.
Hadith Corroboration :
Imam Ahmad : 17067, 17071, 17544, 17547, 17554, 18562, 18563, 18574, 18579, 18580, 18581, 18582
Imam Bukhari : 1913, 5054, 5061, 5062, 5064, 6848
Imam Muslim : 3560, 3561, 3562, 3563, 3564, 3565, 3566
Imam Abu Dawud : 2464, 2465, 2469, 2471
Imam Tirmidzi : 1384, 1389, 1390, 1391
Imam Nasa'i : 4190, 4191, 4192, 4194, 4197, 4198, 4199, 4200, 4201, 4222, 4224, 4225, 4231, 4232, 4233, 4234
Imam Ibnu Majah : 3199, 3205
Imam Darimi : 1924