Imam Tirmidzi : 1241
حَدَّثَنَا عَبَّاسٌ الدُّورِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ زَيْدِ بْنِ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَفَرَ اللَّهُ لِرَجُلٍ كَانَ قَبْلَكُمْ كَانَ سَهْلًا إِذَا بَاعَ سَهْلًا إِذَا اشْتَرَى سَهْلًا إِذَا اقْتَضَىقَالَ هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ
A erenikem [Abbas Ad Duri], a erenikem [Apdul Wahab bin ‘Atha‘] a fen erenikem [Israil] seni [Zaid bin ‘Atha‘ bin As Sa’ib] seni [Muhammad bin Al Munkadir] seni [Jabir] a apasa; Iwe, a apasa: ‘Amwo Allah epwe omusalo tipisin emon mi nom mwen mesom, a amecheresi lupwen epwe amömö, a amecheresi lupwen a kamö, me a amecheresi lupwen a apwüngü ekewe case’. A apasa; Ei hadith a enlet Hasan Gharib ren ei aan.