Imam Tirmidhi : 991

حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قُبِرَ الْمَيِّتُ أَوْ قَالَ أَحَدُكُمْ أَتَاهُ مَلَكَانِ أَسْوَدَانِ أَزْرَقَانِ يُقَالُ لِأَحَدِهِمَا الْمُنْكَرُ وَالْآخَرُ النَّكِيرُ فَيَقُولَانِ مَا كُنْتَ تَقُولُ فِي هَذَا الرَّجُلِ فَيَقُولُ مَا كَانَ يَقُولُ هُوَ عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ فَيَقُولَانِ قَدْ كُنَّا نَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُولُ هَذَا ثُمَّ يُفْسَحُ لَهُ فِي قَبْرِهِ سَبْعُونَ ذِرَاعًا فِي سَبْعِينَ ثُمَّ يُنَوَّرُ لَهُ فِيهِ ثُمَّ يُقَالُ لَهُ نَمْ فَيَقُولُ أَرْجِعُ إِلَى أَهْلِي فَأُخْبِرُهُمْ فَيَقُولَانِ نَمْ كَنَوْمَةِ الْعَرُوسِ الَّذِي لَا يُوقِظُهُ إِلَّا أَحَبُّ أَهْلِهِ إِلَيْهِ حَتَّى يَبْعَثَهُ اللَّهُ مِنْ مَضْجَعِهِ ذَلِكَ وَإِنْ كَانَ مُنَافِقًا قَالَ سَمِعْتُ النَّاسَ يَقُولُونَ فَقُلْتُ مِثْلَهُ لَا أَدْرِي فَيَقُولَانِ قَدْ كُنَّا نَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُولُ ذَلِكَ فَيُقَالُ لِلْأَرْضِ الْتَئِمِي عَلَيْهِ فَتَلْتَئِمُ عَلَيْهِ فَتَخْتَلِفُ فِيهَا أَضْلَاعُهُ فَلَا يَزَالُ فِيهَا مُعَذَّبًا حَتَّى يَبْعَثَهُ اللَّهُ مِنْ مَضْجَعِهِ ذَلِكَوَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَالْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ وَأَبِي أَيُّوبَ وَأَنَسٍ وَجَابِرٍ وَعَائِشَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ كُلُّهُمْ رَوَوْا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي عَذَابِ الْقَبْرِ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ

Ibinalita sa amin [Abu Salamah, Yahya bin Khalaf Al Basri], ay nagsabi sa amin [Bisyr bin Al Mufadlal] mula kay [Abdurrahman bin Ishaq] mula kay [Sa'id bin Abu Sa'id Al Maqburi] mula kay [Abu Hurairah] na nagsabi; Sinabi ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: "Kung ang isa sa inyo ay mailibing, dalawang anghel ang darating sa kanya na itim at pareho silang asul ang mga mata. Ang isa sa kanila ay nagngangalang Munkar at ang isa naman ay nagngangalang Nakir. Pareho silang nagtanong: 'Ano ang palagay ninyo tungkol sa lalaking ito?' kaya.' Pagkatapos ay pinalawak ang kanyang libingan ng pitumpung siko na pinarami ng pitumpung siko. Pagkatapos ay niliwanagan ito at sinabi sa kanya; 'Matulog ka na,' sabi niya; 'Babalik ako sa aking pamilya upang sabihin sa kanila.' Pareho silang nagsabi; 'Matulog na parang isang nobya na hindi ginigising maliban sa taong pinakamamahal niya', hanggang sa ibangon siya ni Allah mula sa kanyang kama. Tungkol naman sa isang mapagkunwari na nagsasabing; 'Narinig ko lang ang mga tao na nagsabi nito at pagkatapos ay sinabi ko rin. Hindi ko alam. Pareho silang nagsabi; 'Alam na namin kung paano sabihin ito. Pagkatapos ay sinabi sa lupa; 'Pigain siya!' pagkatapos ay piniga siya ng lupa hanggang sa madurog ang kanyang mga kasukasuan. At patuloy siyang pinahirapan dito hanggang sa ibangon siya ni Allah mula sa kanyang kama." Ang hadith ay isinalaysay mula kina Ali, Zaid bin Thabit, Ibn Abbas, Barra` bin 'Azib, Abu Ayyub, Anas, Jabir, 'Aisyah at Abu Sa'id. Lahat sila ay nagsalaysay nito mula sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam tungkol sa pagdurusa sa libingan. Sinabi ni Abu Isa; "Ang hadith ni Abu Hurairah ay isang hasan gharib hadith."