इमाम तिर्मिधी : 953

حَدَّثَنَا أَبُو عَمَّارٍ الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْوَاسِطِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ مُسْلِمٍ الْمَكِّيِّ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الطِّفْلُ لَا يُصَلَّى عَلَيْهِ وَلَا يَرِثُ وَلَا يُورَثُ حَتَّى يَسْتَهِلَّقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ قَدْ اضْطَرَبَ النَّاسُ فِيهِ فَرَوَاهُ بَعْضُهُمْ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرْفُوعًا وَرَوَى أَشْعَثُ بْنُ سَوَّارٍ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ مَوْقُوفًا وَرَوَى مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ جَابِرٍ مَوْقُوفًا وَكَأَنَّ هَذَا أَصَحُّ مِنْ الْحَدِيثِ الْمَرْفُوعِ وَقَدْ ذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِلَى هَذَا قَالُوا لَا يُصَلَّى عَلَى الطِّفْلِ حَتَّى يَسْتَهِلَّ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَالشَّافِعِيِّ

आम्हाला हे [अबू 'अम्मार, अल-हुसैन बिन हुरैतस] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [मुहम्मद बिन याझीद अल-वाशिथी] यांच्याकडून, [इस्माईल बिन मुस्लिम अल-माकी] यांच्याकडून सांगितले [अबू अझ-जुबैर] यांनी [जाबिर] यांच्याकडून पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून सांगितले की: 'नवजात बाळाला जनाजाची (अंत्यसंस्कार प्रार्थनेची) गरज नसते, आणि तो जोपर्यंत रडू शकत नाही (जीवनाचे लक्षण दाखवत नाही) तोपर्यंत त्याला वारसाहक्क मिळत नाही किंवा तो काहीही वसीयत करू शकत नाही.' अबू 'इसा म्हणाले: 'ही एक मुध्थरिब हदीस आहे. काही लोकांनी अबू जुबैर यांच्या मार्गे जबीर यांच्याकडून पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या हदीस म्हणून मरफू' स्वरूपात नमुद केले आहे. असयत्स बिन सवार आणि इतरांनी अबू जुबैर यांच्या मार्गे जबीर यांच्याकडून मौकूफ स्वरूपात नमुद केले आहे. मुहम्मद बिन इशाक यांनी 'अथ्‌आ बिन अबू रबाह' यांच्याकडून जबीर यांच्यावरून 'मौकूफ' हदीस म्हणून ही हदीस नोंदवली आहे, आणि असे दिसते की हा 'मौकूफ' वर्णन 'मरफू' वर्णनापेक्षा अधिक प्रामाणिक आहे. काही विद्वानांचा या हदीसच्या आधारे असा विश्वास आहे की बाळ रडू लागेपर्यंत त्याच्यासाठी दुआ (प्रार्थना) करणे योग्य नाही. त्यात सुफ्यान अल-थौरी आणि अल-शफी'ई यांचा समावेश होतो.