Imam Tirmidhi : 937

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو صَفْوَانَ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَأَتَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى حَمْزَةَ يَوْمَ أُحُدٍ فَوَقَفَ عَلَيْهِ فَرَآهُ قَدْ مُثِّلَ بِهِ فَقَالَ لَوْلَا أَنْ تَجِدَ صَفِيَّةُ فِي نَفْسِهَا لَتَرَكْتُهُ حَتَّى تَأْكُلَهُ الْعَافِيَةُ حَتَّى يُحْشَرَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ بُطُونِهَا قَالَ ثُمَّ دَعَا بِنَمِرَةٍ فَكَفَّنَهُ فِيهَا فَكَانَتْ إِذَا مُدَّتْ عَلَى رَأْسِهِ بَدَتْ رِجْلَاهُ وَإِذَا مُدَّتْ عَلَى رِجْلَيْهِ بَدَا رَأْسُهُ قَالَ فَكَثُرَ الْقَتْلَى وَقَلَّتْ الثِّيَابُ قَالَ فَكُفِّنَ الرَّجُلُ وَالرَّجُلَانِ وَالثَّلَاثَةُ فِي الثَّوْبِ الْوَاحِدِ ثُمَّ يُدْفَنُونَ فِي قَبْرٍ وَاحِدٍ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْأَلُ عَنْهُمْ أَيُّهُمْ أَكْثَرُ قُرْآنًا فَيُقَدِّمُهُ إِلَى الْقِبْلَةِ قَالَ فَدَفَنَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يُصَلِّ عَلَيْهِمْقَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ أَنَسٍ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ النَّمِرَةُ الْكِسَاءُ الْخَلَقُ وَقَدْ خُولِفَ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فِي رِوَايَةِ هَذَا الْحَدِيثِ فَرَوَى اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ وَرَوَى مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ ثَعْلَبَةَ عَنْ جَابِرٍ وَلَا نَعْلَمُ أَحَدًا ذَكَرَهُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ إِلَّا أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ وَسَأَلْتُ مُحَمَّدًا عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ حَدِيثُ اللَّيْثِ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ جَابِرٍ أَصَحُّ

Naibalita sa amin [Qutaibah], naibalita sa amin [Abu Shafwan] mula kay [Usamah bin Zaid] mula kay [Ibnu Shihab] mula kay [Anas bin Malik] na nagsabi; "Nang matapos ang labanan sa Uhud, dumating si Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam kay Hamzah. Nakita niya itong hiniwa-hiwa. Sinabi niya: 'Kung hindi dahil kay Shafiyyah na malulungkot tungkol dito, hahayaan ko sanang kainin ang kanyang katawan ng mga hayop na may bulok na karne hanggang sa ito ay tipunin sa Araw ng Paghuhukom sa mga tiyan ng mga hayop na ito'." (Anas bin Malik) ay nagsabi; "Pagkatapos ay hiniling niya kay Namirah na takpan siya, na kung isusuot upang takpan ang kanyang ulo ay makikita ang kanyang mga paa at kung isusuot upang takpan ang kanyang mga paa ay makikita ang kanyang ulo." (Anas bin Malik) ay nagsabi; "Noong panahong iyon ay napakaraming tao ang napatay, kaya kakaunti lamang ang bilang ng mga sapot." (Anas bin Malik) ay nagsabi; "Kaya minsan, isang tao o dalawang tao o tatlong tao na may isang saplot ay inililibing sa isang puntod. Tinanong ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam kung sino sa kanila ang nakapagsaulo ng pinakamaraming bahagi ng Koran? Pagkatapos ay inuna niya ang taong iyon na dalhin sa Qibla." (Anas bin Malik) ay nagsabi; "Inilibing sila ng Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam nang hindi sila ipinagdarasal." Sinabi ni Abu 'Isa; "Ang hadith ni Anas ay isang hadith ng hasan gharib. Hindi natin alam ang hadith ni Anas maliban sa pamamagitan ng rutang ito. Ang Namirah ay isang kumot na gawa sa mga lumang balahibo. At maraming paraan na naiiba sa kasaysayan ni Usamah bin Zaid, katulad ng; isinalaysay ito ni [Laits bin Sa'ad] mula kay [Ibnu Shihab] mula kay [Abdurrahman bin Ka'ab bin Malik] mula kay [Jabir bin Abdullah bin Zaid]. Isinalaysay ito ni [Ma'mar] mula kay [Zuhri] mula kay [Abdullah bin Tsa'labah] mula kay [Jabir] at wala tayong kilalang sinumang bumanggit nito mula kay Zuhri mula kay Anas maliban kay Usamah bin Zaid mula kay Jabir."