Imam Tirmidzi : 629

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي حَرْمَلَةَ أَخْبَرَنِي كُرَيْبٌأَنَّ أُمَّ الْفَضْلِ بِنْتَ الْحَارِثِ بَعَثَتْهُ إِلَى مُعَاوِيَةَ بِالشَّامِ قَالَ فَقَدِمْتُ الشَّامَ فَقَضَيْتُ حَاجَتَهَا وَاسْتُهِلَّ عَلَيَّ هِلَالُ رَمَضَانَ وَأَنَا بِالشَّامِ فَرَأَيْنَا الْهِلَالَ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ ثُمَّ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فِي آخِرِ الشَّهْرِ فَسَأَلَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ ثُمَّ ذَكَرَ الْهِلَالَ فَقَالَ مَتَى رَأَيْتُمْ الْهِلَالَ فَقُلْتُ رَأَيْنَاهُ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ فَقَالَ أَأَنْتَ رَأَيْتَهُ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ فَقُلْتُ رَآهُ النَّاسُ وَصَامُوا وَصَامَ مُعَاوِيَةُ قَالَ لَكِنْ رَأَيْنَاهُ لَيْلَةَ السَّبْتِ فَلَا نَزَالُ نَصُومُ حَتَّى نُكْمِلَ ثَلَاثِينَ يَوْمًا أَوْ نَرَاهُ فَقُلْتُ أَلَا تَكْتَفِي بِرُؤْيَةِ مُعَاوِيَةَ وَصِيَامِهِ قَالَ لَا هَكَذَا أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ لِكُلِّ أَهْلِ بَلَدٍ رُؤْيَتَهُمْ

Al à dit [Ali bin Hujr] al à dit [Isma’il bin Ja’far] al à dit [Muhammad bin Abu Harmalah] al à dit a mi [Kuraib] che Ummul Fadl lu veve mandât a cjatâ Muawiyah a Syam par un motîf, al à dit, cuant che o rivài a Syam e o ai finît cun mês di Ramadlan, intant che o jeri a Syam. O lu vin viodût il vinars di sere daspò o soi tornât a Medine ae fin dal mês di Ramadlan daspò [Ibnu Abbas] al à menzonât de lune gnove, cuant che tu viodis la lune gnove? O ai rispuindût, O lu vin viodût il vinars di sere, al à dit, tu lu âs viodût il vinars di sere? , o ai rispuindût, ducj a lu viodevin, daspò a digiunavin, e cussì ancje Muawiyah. Ibnu Abbas al à dit di gnûf, ma o lu vin viodût la sabide di sere e o continuìn a digiunâ fin che il cont al è di trente dîs o o viodaressin la lune gnove, o ai domandât, no seguis la ru’yah e il digiun di Muawiyah, al à rispuindût, no, ma chest al è ce che al à ordenât Rasulullah Sallallaahu Alaihi Wasallam. Abu 'Isa al à dit che il hadith di Ibn Abbas al è un hadith gharib e al è praticât dai studiôs cuntune conclusion legâl che ogni regjon e scomence a digiunâ su la fonde de sô ru'yah.