حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَبْدِ الْحَكَمِ الْوَرَّاقُ الْبَغْدَادِيُّ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَسَافَرْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ فَكَانُوا يُصَلُّونَ الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ لَا يُصَلُّونَ قَبْلَهَا وَلَا بَعْدَهَاو قَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَوْ كُنْتُ مُصَلِّيًا قَبْلَهَا أَوْ بَعْدَهَا لَأَتْمَمْتُهَا قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عُمَرَ وَعَلِيٍّ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأَنَسٍ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَعَائِشَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ يَحْيَى بْنِ سُلَيْمٍ مِثْلَ هَذَا قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ آلِ سُرَاقَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَطِيَّةَ الْعَوْفِيِّ عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَتَطَوَّعُ فِي السَّفَرِ قَبْلَ الصَّلَاةِ وَبَعْدَهَا وَقَدْ صَحَّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ يَقْصُرُ فِي السَّفَرِ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعُثْمَانُ صَدْرًا مِنْ خِلَافَتِهِ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا كَانَتْ تُتِمُّ الصَّلَاةَ فِي السَّفَرِ وَالْعَمَلُ عَلَى مَا رُوِيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابِهِ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ إِلَّا أَنَّ الشَّافِعِيَّ يَقُولُ التَّقْصِيرُ رُخْصَةٌ لَهُ فِي السَّفَرِ فَإِنْ أَتَمَّ الصَّلَاةَ أَجْزَأَ عَنْهُ

Esan digu ['Abdul Wahhab bin 'Abdul Hakam Al Warraq Al Baghdadik] [Yahya bin Sulaimek] ['Ubaidullah]-engandik [Nafi'-tik] [Ibn Umar-engandik] esan duela: Profeta sallallaahu 'alaihi wa sallam, Abu Bakr, Umar eta Uthmanekin bidaiatzen ari nintzen, beraz, eguerdiko eta Asr otoitzak bi rak'ah egin zituzten, ez zuten aurretik edo ondoren otoitz egin. Abdullah-ek esan zuen: aurretik edo ondoren otoitz egiten badut, nire otoitza osatuko dut. -narratzaileak- esan zuen, kapitulu honetan Umar, Ali, Ibn Abbas, Anas, Imran bin Hushain eta A'isyah-ren narrazioak ere badaude. Abu Isak esan zuen: Ibn Umar-en haditha hasan gharib hadith bat da, ez dakigu horri buruz Yahya bin Sulaim-en haditha izan ezik, honelakoa dena. Muhammad bin Isma'ilek esan zuen hadith hau 'Ubaidullah bin Umarrengandik kontatu dela Abdullah bin Umarren Suraqah familiako gizon batetik, Abu Isak esan zuen, ['Athiyyah Al Aufi]-tik [Ibn Umar]-engandik kontatu dela sallaahu 'alaihi wa sallam Profetak sunnah tathawwu otoitza egin zuela otoitzaren aurretik eta ondoren bidaiatzen ari zela, eta sallaahu 'alaihi wa sallam Profetak egiaztatu du qashar -laburbilduz- bere otoitzak bidaiatzen ari zela, Abu Bakr, Umarrek eta Uthmanen kalifatuaren hasierak egin zuten bezala, hadith hau jakintsu gehienek praktikatzen zuten sallallaahu 'alaihi wa sallam Profetaren eta beste batzuen lagunen artean, A'ishah-k kontatu duela bere otoitzak safar -bidaiatzen ari zela- hobetu zituela, baina aplikatzen dena sallaahu 'alaihi wa sallam Profetak eta bere lagunek kontatu dutena da, hau da Imama. Shafi'iren iritzia, Ahmad eta Ishaq, baina Imam Syafi'ik esan zuen, qashar egitea - otoitza laburbiltzea - bidaiariarentzat arindua dela, otoitza osatzen badu orduan baliozkoa dela.