Imam Tirmidhi : 373
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَى الْمُلَقَّبُ مَرْدُوَيْهِ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ زِيَادِ بْنِ أَنْعُمٍ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ رَافِعٍ وَبَكْرَ بْنَ سَوَادَةَ أَخْبَرَاهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَحْدَثَ يَعْنِي الرَّجُلَ وَقَدْ جَلَسَ فِي آخِرِ صَلَاتِهِ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ فَقَدْ جَازَتْ صَلَاتُهُقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ إِسْنَادُهُ لَيْسَ بِذَاكَ الْقَوِيِّ وَقَدْ اضْطَرَبُوا فِي إِسْنَادِهِ وَقَدْ ذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِلَى هَذَا قَالُوا إِذَا جَلَسَ مِقْدَارَ التَّشَهُّدِ وَأَحْدَثَ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ فَقَدْ تَمَّتْ صَلَاتُهُ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا أَحْدَثَ قَبْلَ أَنْ يَتَشَهَّدَ وَقَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ أَعَادَ الصَّلَاةَ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ و قَالَ أَحْمَدُ إِذَا لَمْ يَتَشَهَّدْ وَسَلَّمَ أَجْزَأَهُ لِقَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَحْلِيلُهَا التَّسْلِيمُ وَالتَّشَهُّدُ أَهْوَنُ قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي اثْنَتَيْنِ فَمَضَى فِي صَلَاتِهِ وَلَمْ يَتَشَهَّدْ و قَالَ إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ إِذَا تَشَهَّدَ وَلَمْ يُسَلِّمْ أَجْزَأَهُ وَاحْتَجَّ بِحَدِيثِ ابْنِ مَسْعُودٍ حِينَ عَلَّمَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ التَّشَهُّدَ فَقَالَ إِذَا فَرَغْتَ مِنْ هَذَا فَقَدْ قَضَيْتَ مَا عَلَيْكَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ زِيَادِ بْنِ أَنْعُمٍ هُوَ الْأَفْرِيقِيُّ وَقَدْ ضَعَّفَهُ بَعْضُ أَهْلِ الْحَدِيثِ مِنْهُمْ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ وَأَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ
Isinalaysay sa amin [Ahmad bin Muhammad bin Musa Al Mulaqqab Marduwaih] na nagsabi; ay ipinaalam sa amin [Ibn Al Mubarak] na nagsabi; ay ipinaalam sa amin [Abdurrahman bin Ziyad bin An'um] na sina [Abdurrahman bin Rafi'] at [Bakr bin Sawadah] ay parehong nagpaalam sa kanya, mula kay [Abdullah bin 'Amru] na nagsabi siya; "Ang Sugo ng Allah shallallahu 'alaihi wasallam ay nagsabi: "Kung ang isang tao ay may hadath, habang siya ay nakaupo sa pagtatapos ng kanyang panalangin bago ang pagbati, kung gayon ang kanyang panalangin ay balido." Sinabi ni Abu Isa; "Ang hadith na ito ay hindi gaanong malakas, at sa isnaad nito ay mayroong isang iregularidad. Ang ilang mga iskolar ay naniniwala sa hadith na ito, sinasabi nila; "Kung ang isang tao ay umupo lamang upang umupo ng tasyahud pagkatapos ay may hadath bago ang pagbati, kung gayon ang kanyang panalangin ay balido." Habang ang iba ay nagsasabi; "Kung siya ay nagsagawa ng hadats bago ang tasyahud at gayundin bago ang pagbati, kung gayon dapat niyang ulitin ang kanyang panalangin." Ito ang opinyon na kinuha ni Imam Shafi'i. Sinabi ni Imam Ahmad; "Kung ang isang tao ay hindi pa nakapagsagawa ng tasyahud, ang pagbati ay ang pagdarasal ay balido, ito ay gaya ng sinabi ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, "(Panalangin) ang halal ay ang pagbati." Samantala, ang tasyahud ay mas magaan, dahil ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ay minsang tumayo sa ikalawang rak'ah at ipinagpatuloy niya ang kanyang pagdarasal kahit na hindi niya isinagawa ang tasyahud." Samantala, sinabi ni Imam Ishaq bin Ibrahim; "Kung ang isang tao ay nagsagawa ng tasyahud at pagkatapos ay bumati, ang kanyang pagdarasal ay balido," ikinatuwiran ni Ishaq ang hadith ni Ibn Mas'ud nang siya ay turuan ng tasyahud ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, sinabi niya: "Kung natapos mo na ang paggawa nito (tasyahud), kung gayon ang iyong obligasyon ay nakumpleto na." Sinabi ni Abu Isa; "Si Abdurrahman bin Ziyad bin An'um ay Al Afriqi, at siya ay pinahina ng ilang mga eksperto sa hadith tulad nina Yahya bin Sa'id Al Qaththan at Ahmad bin Hanbal.