Sujud sahwi: sujud dua kali sebelum atau setelah salam, ketika lupa rakaat shalat

Imam Tirmidzi : 361

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى النَّيْسَابُورِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَشْعَثُ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى بِهِمْ فَسَهَا فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ تَشَهَّدَ ثُمَّ سَلَّمَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَرَوَى مُحَمَّدُ بْنُ سِيرِينَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ وَهُوَ عَمُّ أَبِي قِلَابَةَ غَيْرَ هَذَا الْحَدِيثِ وَرَوَى مُحَمَّدٌ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ وَأَبُو الْمُهَلَّبِ اسْمُهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو وَيُقَالُ أَيْضًا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو وَقَدْ رَوَى عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ وَهُشَيْمٌ وَغَيْرُ وَاحِدٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ بِطُولِهِ وَهُوَ حَدِيثُ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَلَّمَ فِي ثَلَاثِ رَكَعَاتٍ مِنْ الْعَصْرِ فَقَامَ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ الْخِرْبَاقُ وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي التَّشَهُّدِ فِي سَجْدَتَيْ السَّهْوِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ يَتَشَهَّدُ فِيهِمَا وَيُسَلِّمُ و قَالَ بَعْضُهُمْ لَيْسَ فِيهِمَا تَشَهُّدٌ وَتَسْلِيمٌ وَإِذَا سَجَدَهُمَا قَبْلَ السَّلَامِ لَمْ يَتَشَهَّدْ وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَقَ قَالَا إِذَا سَجَدَ سَجْدَتَيْ السَّهْوِ قَبْلَ السَّلَامِ لَمْ يَتَشَهَّدْ

اسان کي [محمد بن يحييٰ عن نيصابوري] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [محمد بن عبدالله الانصاري] ٻڌايو آهي؛ مون کي [اشعث] [ابن سيرين] کان [خالد الحززاء] کان [ابو قلابه] کان [ابو المحلب] کان [عمران بن حُشين] ٻڌايو آهي ته رسول الله ﷺ پنهنجن اصحابن سان گڏ نماز پڙهي ۽ وساري ڇڏيو، پوءِ ٻه سجدا ڪيا. ان کان پوءِ تسيح ۽ سلام ڏنا. ابو عيسيٰ چيو ته: 'هي حديث حسن غريب جي درجي ۾ آهي. محمد بن سيرين ابو المحلب کان هڪ ٻي حديث بيان ڪئي، هو ابو قلابه جو چاچو هو.' انهيءَ دوران، [محمد] هي حديث [خالد الحززاء] کان [ابو قلابه] کان [ابو المحلب] کان روايت ڪئي ۽ ابو المحلب جو نالو عبدالرحمان بن عمرو هو، جنهن کي معاويه بن عمرو به سڏيو ويندو هو. [عبدالوهاب عتصقفي] ۽ [حسيم] ۽ ڪيترن ئي ماڻهن [خالد الحززاء] کان [ابو قلابه] کان صحيح تلفظ سان هي حديث بيان ڪئي. اهو عمران بن حُشين جي حديث آهي ته رسول الله ﷺ ظهر جي نماز جي ٽئين رڪعت ۾ سلام چيو. پوءِ حربق نالي هڪ شخص اٿيو. عالمن ۾ وسارڻ جي ٻن سجدن ۾ تشهد جي باري ۾ اختلاف هو. انهن مان ڪجهه چيو ته: 'ٻن سجدن ۾ تشهد پڙهڻ گهرجي ۽ پوءِ سلام چوڻ گهرجي'. جڏهن ته ٻين چيو ته: 'انهن ٻن سجدن ۾ تشهد ۽ سلام ناهي، جيڪڏهن هو سلام کان اڳ سجدو ڪري ٿو ته ان کي تشهد ڪرڻ جي ضرورت ناهي'. اهو احمد ۽ اسحاق جو رايو آهي، ٻنهي چيو ته؛ 'جيڪڏهن ڪو ماڻهو سلام کان اڳ سهوي لاءِ ٻه سجدا ڪري ٿو ته پوءِ ان کي تشهد ڪرڻ جي ضرورت ناهي'.