Abraza el Islam, haz clic aquí
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)



Kewajiban menutup aurat bagi wanita yang sudah haid (baligh) dalam shalat
Imam Tirmidzi : 344

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ صَفِيَّةَ ابْنَةِ الْحَارِثِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُقْبَلُ صَلَاةُ الْحَائِضِ إِلَّا بِخِمَارٍقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَقَوْلُهُ الْحَائِضِ يَعْنِي الْمَرْأَةَ الْبَالِغَ يَعْنِي إِذَا حَاضَتْ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ الْمَرْأَةَ إِذَا أَدْرَكَتْ فَصَلَّتْ وَشَيْءٌ مِنْ شَعْرِهَا مَكْشُوفٌ لَا تَجُوزُ صَلَاتُهَا وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ قَالَ لَا تَجُوزُ صَلَاةُ الْمَرْأَةِ وَشَيْءٌ مِنْ جَسَدِهَا مَكْشُوفٌ قَالَ الشَّافِعِيُّ وَقَدْ قِيلَ إِنْ كَانَ ظَهْرُ قَدَمَيْهَا مَكْشُوفًا فَصَلَاتُهَا جَائِزَةٌ

Esan digu [Hannadek] esan zuela; esan digu [Qabishahek] [Hammad bin Salamah-engandik] [Qatadah-engandik] [Ibn Sirinetik] [Shafiyah bint Al Harith-engandik] ['Aisyah-engandik] esan zuela: 'Ez da baliozkoa hilekoa izan duen emakume batek otoitz egitea buruko zapia jantzita ez badu'. Esan zuen: 'Kapitulu honetan Abdullah bin 'Amru-ren historia bat ere badago. Bitartean, Profetaren hitzen esanahia, 'Hilekoa izan duen emakumea' pubertaroa iritsi eta gero hilekoa jasaten duen emakumea da'. Abu Isak esan zuen: 'Aisyah-ren haditha benetakoa da. Zientzialariek hadith hau aplikatzen dute, hilekoa izan duen emakume batek eta gero otoitza egiten badu ilea ikusgai duela esan nahi du bere otoitza baliogabea dela. Hau da Shafi'ik hartutako iritzia, esan zuen: 'Emakume baten otoitza baliogabea da bere gorputzeko edozein atal ikusgai badago'. Imam Shafi'ik galdetuta; «Zer gertatzen da oinen zolen kanpoaldea ikusten bada?» Hark erantzun zuen: «Otoitza baliozkoa da».

Hadith Corroboration :

Imam Ahmad : 23505, 24012, 24649, 24650, 24823, 25028
Imam Abu Dawud : 546
Imam Tirmidzi : 344
Imam Ibnu Majah : 647