Imam Tirmidhi : 334

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ هُوَ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ أَخْبَرَنَا سَعْدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَال سَمِعْتُ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَلَسَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ كَأَنَّهُ عَلَى الرَّضْفِ قَالَ شُعْبَةُ ثُمَّ حَرَّكَ سَعْدٌ شَفَتَيْهِ بِشَيْءٍ فَأَقُولُ حَتَّى يَقُومَ فَيَقُولُ حَتَّى يَقُومَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ إِلَّا أَنَّ أَبَا عُبَيْدَةَ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ أَبِيهِ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ يَخْتَارُونَ أَنْ لَا يُطِيلَ الرَّجُلُ الْقُعُودَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ وَلَا يَزِيدَ عَلَى التَّشَهُّدِ شَيْئًا وَقَالُوا إِنْ زَادَ عَلَى التَّشَهُّدِ فَعَلَيْهِ سَجْدَتَا السَّهْوِ هَكَذَا رُوِيَ عَنْ الشَّعْبِيِّ وَغَيْرِهِ

ay nagsabi sa amin [Mahmud bin Ghailan] na nagsabi; ay nagsabi sa amin [Abu Dawud] - lalo na si Ath Thayalisi - ay nagsabi; ay nagsabi sa amin [Syu'bah] na nagsabi; ay nagpaalam sa amin [Sa'd bin Ibrahim] na nagsabi; "Narinig ko [Abu Ubaidah bin Abdullah bin Mas'ud] na nagkukwento nito mula sa [kanyang ama], sabi niya; "Ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam, kung siya ay umupo sa ikalawang rak'ah ng unang bahagi, para siyang nakaupo sa isang mainit na bato." Sabi ni Syu'bah; "Pagkatapos ay iginalaw ni Sa'd ang kanyang mga labi (na nag-uusap) tungkol sa isang bagay, tinanong ko, "Nagising ka ba?" sagot niya, "Hanggang sa magising ka." Sabi ni Abu Isa; "Ang hadith na ito ay Hasan sa ranggo. Hindi lang ito narinig ni Abu Ubaidah mula sa kanyang ama." Inilapat ng mga siyentipiko ang hadith na ito, pinipili nila na ang isang lalaki ay hindi dapat umupo nang matagal sa pangalawa at unang rak'ah, at hindi lumampas sa tagal ng tasyahud. Sinabi nilang muli, "Kung ito ay mas mahaba kaysa sa tasyahud, dapat siyang magpatirapa nang sahwi nang may dalawang pagpapatirapa." Ganito ito isinalaysay mula kay Asy Sya'bi at sa iba pa.